Szponton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szponton

Szponton – rodzaj broni drzewcowej (odmiana partyzany), który zastąpił pikę i rozpowszechnił się w Europie w XVII wieku. Prawdopodobnie jako pierwsi szpontonu zaczęli używać Włosi. Rzadko używano go w bitwie, częściej służył w funkcjach reprezentacyjnych lub oznaczał godności wojskowe.

Szponton posiada grot z kolcami lub hakami. Nazywa się go również europejską półpiką, gdyż od piki szponton rozróżnia w zasadzie tylko mniejsza długość – drzewce mierzyło zazwyczaj nie więcej niż około 1,5 m. W XVII wieku i aż do początków XIX wieku był w Polsce oznaką godności oficerskiej lub podoficerskiej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons