Sztafeta szwedzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sztafeta szwedzka – konkurencja lekkoatletyczna, sztafeta polegająca na przebiegnięciu przez czterech zawodników (lub zawodniczki) dystansów kolejno 100+200+300+400 m lub 400+300+200+100 m. Była rozgrywana na mistrzostwach Polski w latach 1934, 1937, 1938, 1946, 1947, 1949 i 1950. Często pojawia się w programie zawodów młodzieżowych, np. podczas mistrzostw świata kadetów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia sportów świata, t. 14, Warszawa 2008, s. 80