Sztuczne unasiennianie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sztuczne unasiennienie klaczy

Sztuczne unasiennianie (inseminacja) – metoda kontrolowanej prokreacji polegająca na bezpośrednim wstrzyknięciu pobranej wcześniej od samca spermy do szyjki macicy samicy, bez odbywania bezpośredniego stosunku płciowego.

W przypadku zwierząt jest to powszechnie stosowana metoda rozrodu, która ma zastosowanie u bydła, koni, owiec, kóz, świń, drobiu oraz pszczół. Uznana jest za metodę hodowlaną, przyczyniła się ona do udoskonalenia populacji zwierząt gospodarskich, w szczególności bydła.

Metoda ta bywa też w szczególnych przypadkach stosowana u ludzi, jako forma leczenia niepłodności. Najczęstszym wskazaniem do inseminacji są nieprawidłowości dotyczące nasienia. Kiedy ilość, jakość i ruchliwość plemników nie spełniają wymaganych norm, wówczas inseminacja jest rozwiązaniem dającym szansę na zajście w ciążę. Aby inseminacja miała szanse powodzenia, w nasieniu partnera musimy stwierdzić minimum milion prawidłowych plemników w mililitrze. Każdy wynik poniżej miliona kwalifikuje do in vitro, a szanse na uzyskanie ciąży drogą inseminacji z takim wynikiem są bliskie zeru.

Jest to też forma leczenia niepłodności wynikającej z nieprawidłowej budowy układu rodnego kobiety[1] oraz jako forma prokreacji dla kobiet nie chcących lub nie mogących odbyć stosunku z mężczyzną[2].

Proces sztucznego unasienniania zwierząt hodowlanych składa się z następujących etapów:

  1. pobieranie nasienia
  2. badanie nasienia
  3. rozrzedzanie i konfekcjonowanie nasienia
  4. przechowywanie nasienia
  5. rozprowadzanie nasienia do punktów inseminacyjnych
  6. unasiennianie samic

Niewątpliwie do zalet sztucznego unasienniania zaliczyć należy:

  • możliwość unasiennienia nasieniem pobranym od samca znacznie większej liczby samic
  • większą liczbę uzyskiwanego potomstwa
  • dokładniejszą ocenę wartości hodowlanej ojców
  • możliwość wykorzystania nasienia samca nawet po jego śmierci
  • unikanie chorób związanych z naturalnym kryciem
  • możliwość transportu nasienia na duże odległości
  • niższe koszty zakupu nasienia niż samego samca
  • możliwość unasiennienia samicy nasieniem samca, który odmawia skoku na daną samicę (np. w przypadku bastardyzacji)

Przypisy

  1. Inseminacja domaciczne nasieniem partnera (pol.). [dostęp 2013-02-26].
  2. Tomasz Kraska: Metody sztucznego zapłodnienia (pol.). biomedical.pl, 2005-08-08. [dostęp 2010-10-27].

Zobacz[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.