Sztuka sepulkralna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sztuka sepulkralna – twórczość artystyczna dotycząca sfery nekropolitycznej - powiązana ściśle z kultem zmarłych. Rozwinęła się już w czasach starożytnych, w kulturach charakteryzujących się hołdowaniem czci zmarłych, powiązanym z wiarą w "życie po śmierci". Przejawiała się w najróżniejszych formach - od zdobień miejsc pochówku, poprzez dokonanie aktu pochówku (pogrzeb) do budownictwa grobowego. Przykładami budowli powstałych w zamyśle sztuki sepulkralnej są m.in. rozwiązania przestrzenne cmentarzy łącznie z rodzajami budowli cmentarnych - grobowców, a nawet w starożytności mastab, mauzoleów czy piramid. Opiewała również sztukę zdobniczą, m.in. sarkofagów, wnętrz grobowych[1], jak i specjalnie przygotowanych na tę okazję biżuterii czy naczyń.

Przypisy

  1. Sepulkralna sztuka - WIEM, darmowa encyklopedia. portalwiedzy.onet.pl. [dostęp 25-01-2014].