Szurpek odrębny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Szurpek odrębny | |
|---|---|
 Szurpek odrębny w stanie wilgotnym
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Gromada | mchy |
| Klasa | prątniki |
| Rząd | szurpkowce |
| Rodzina | szurpkowate |
| Rodzaj | szurpek |
| Gatunek | szurpek odrębny |
| Nazwa systematyczna | |
| Orthotrichum anomalum Hedw. Sp. Musc. Frond. 162. 1801. |
|
| Synonimy | |
|
Orthotrichum saxatile Brid., |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
Szurpek odrębny (Orthotrichum anomalum Hedw.) – gatunek mchu należący do rzędu szurpkowców.
Spis treści |
Rozmieszczenie geograficzne [edytuj]
Gatunek pospolicie występuje w Europie oraz na Kaukazie. Ponadto występuje w zachodniej i środkowej Azji, na Syberii, w Algierii oraz w Ameryce Północnej. W Polsce w górach i na pogórzu do wysokości 1340 m (Tatry) oraz na głazach narzutowych w innych częściach kraju (m.in. Pomorze, okolice Warszawy, Krakowa itd.)[3].
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Mech plagiotropowy o zbitych darniach barwy żółtozielonej. W stanie mocno zeschniętym darnie czernieją.
- Budowa gametofitu
- Łodygi mają wysokość 1-2 cm i są widlasto rozgałęzione. Liście o długości 2,5 mm są lancetowate i krótko zaostrzone na szczycie. Liście są całe, na brzegu jedynie miejscami podwinięte. Wszystkie komórki blaszki liściowej mają grube ściany. Żebro o grubości 1/5 nasady liścia kończy się przed szczytem. W przekroju poprzecznym żebra komórki grzbietowe są większe od komórek środkowych i brzusznych.
- Budowa sporofitu
- Puszka jajowato-cylindryczna, o długości 2-3 mm, osadzona jest na secie o długości 2-3 mm, dzięki czemu jest wzniesiona ponad liście. Perystom jest pojedynczy. Czepek jest nieznacznie owłosiony[3].
Ekologia [edytuj]
Gatunek rośnie na nasłonecznionych skałach wapiennych oraz na głazach narzutowych[3].
Przypisy
- ↑ Goffinet B.: Goffinet Lab: Moss classification (ang.). 2010. [dostęp 2011-01-23].
- ↑ Ryszard Ochyra, Jan Żarnowiec, Halina Bednarek-Ochyra: Census catalogue of Polish mosses. Kraków: Polish Academy of Sciences. Institute of Botany, 2003, s. 228-229. ISBN 83-85444-84-X.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Bronisław Szafran: Mchy (Musci). T. II. Warszawa: PWN, 1961, s. 25.
