Szwadron śmierci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szwadron śmierci to grupa paramilitarna, zazwyczaj złożona z byłych lub obecnych członków sił zbrojnych, sił policyjnych i agentów służb specjalnych oraz kryminalistów zajmująca się zabijaniem ludzi na zlecenie rządu lub instytucji państwowych. Od grup przestępczych i terrorystycznych różni się tym, iż działa najczęściej za cichym przyzwoleniem lub nawet z pomocą kraju na którego terenie wykonuje swoje zadania. Szwadrony śmierci najbardziej rozpowszechniły się w Ameryce Łacińskiej służąc do zwalczania wszelkiej opozycji politycznej w tym także partyzantki i terrorystów. Jednak najczęściej ofiarami tych grup paramilitarnych padali ludzie niewygodni dla rządzących lub prowadzący aktywną krytykę władz jak dziennikarze, intelektualiści, studenci, księża, działacze społeczni, związkowcy i obrońcy praw człowieka.

W Europie szwadrony śmierci powstały w Hiszpanii za czasów dyktatury Francisco Franco do walki z lewicową opozycją i baskijskimi separatystami w tym członkami ETA. Grupy te nosiły różne nazwy najczęściej występując jako Hiszpański Batalion Baskijski albo Bojownicy Chrystusa Króla lub Apostolski Sojusz Antykomunistyczny. Po objęciu władzy przez socjalistów powstała nowa formacja pod nazwą Grupos Antiterroristas de Liberación. Obecnie grupy o takim charakterze w nieco zmienionej formie działają wciąż w Kolumbii, Meksyku, Brazylii, Gwatemali, na Filipinach, na Haiti i wielu krajach Afryki i Azji. Brazylijskie szwadrony śmierci zajmują się m.in. zabijaniem bezdomnych dzieci na ulicach większych miast[1][2]

Przypisy