Szybolet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szybolet (z hebr. szibbōlet) - znak rozpoznawczy, często wyraz lub hasło zawierające charakterystyczną dla danego języka głoskę, której cudzoziemiec, obcy lub wróg nie potrafi wymówić.

Historycznie w języku hebrajskim słowo szibbōlet, oznaczające "powódź", "strumień" lub "kłos", było wymawiane inaczej przez Gileadczyków i Efraimitów, co pozwalało na łatwe odróżnienie przedstawicieli tych dwóch nacji (patrz Sdz 12,5-6).

Przykładem zastosowania szyboletu w polskiej historii mogą być trudne do poprawnego wymówienia przez cudzoziemców słowa: "soczewica, koło, miele, młyn", których użyto do wyłuskania spośród mieszczan osób pochodzenia niemieckiego po stłumieniu buntu wójta Alberta w Krakowie w 1312.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
soczewica koło miele młyn

Łamaniec językowy