Szyfr AtBash

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szyfr AtBash (z hebr. אתבש AtBasz) – prosty monoalfabetyczny szyfr podstawieniowy pochodzenia hebrajskiego, którego działanie polega na zamianie litery leżącej w odległości X od początku alfabetu na literę leżącą w odległości X od jego końca. Prawdopodobnie został on opracowany około roku 500 p.n.e.

Pochodzenie nazwy[edytuj | edytuj kod]

Nazwa szyfru pochodzi od sposobu jego działania. Pierwszą literą alfabetu hebrajskiego jest Alef, drugą – Beth, przedostatnią – Szin, ostatnią – Taw. Nazwa AtBasz oznacza, że pierwszą literę alfabetu (Alef) zamienami z ostatnią (Taw), a drugą (Beth) z przedostatnią (Szin).

Odszyfrowywanie[edytuj | edytuj kod]

Aby odszyfrować tekst zaszyfrowany tym szyfrem, wystarczy ponownie poddać go szyfracji.

Ręczne posługiwanie się szyfrem[edytuj | edytuj kod]

Aby ułatwić sobie ręczne operacje na tym szyfrze wystarczy użyć tabeli.

Tablica kodowa:

ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ
ZYXWVUTSRQPONMLKJIHGFEDCBA

Przykład[edytuj | edytuj kod]

W alfabecie łacińskim:

  • a (pierwsza litera od początku alfabetu) → z (pierwsza litera od końca alfabetu)
  • e (piąta litera od początku alfabetu) → v (piąta litera od końca alfabetu)

Tekst jawny:

Ala ma kota

Tekst zakodowany:

Zoz nz plgz

Występowanie w Biblii[edytuj | edytuj kod]

Wyrazy przekształcone szyfrem AtBasz występują kilka razy w Biblii. Wskazuje się tu na Księgę Jeremiasza gdzie występuje słowo לב קמי leb qamaj (51:1), jako kryptonim w Atbash dla słowa כשדים Kaszdim (Chaldejczycy)[1] oraz ששך Szeszak (25:26; 51:41) jako kryptonim w Atbash dla słowa בבל Babel (Babilon)[2]. Szyfr miał być stosowany w czasach niewoli babilońskiej w tekstach nieprzychylnych Babilonii.

Przypisy

  1. Przypis w BT Jer 51:1
  2. Przypis w BT Jer 25:26

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Artykuł na stronie www.dabar.de