Szymon Czechowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szymon Czechowicz
Szymon Czechowicz.jpg
Autoportret z 1775, pałac w Rakiszkach
Data i miejsce urodzenia przed 22 lipca 1689
Kraków
Data i miejsce śmierci 21 lipca 1775
Warszawa
Dziedzina sztuki malarstwo
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Szymon Czechowicz (ur. przed 22 lipca 1689 w Krakowie, zm. 21 lipca 1775 w Warszawie) – polski malarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny złotników. Dzięki protekcji Franciszka Maksymiliana Ossolińskiego w 1711 rozpoczął studia malarskie w Akademii Świętego Łukasza w Rzymie. W 1716 zdobył nagrodę Akademii. W 1731 powrócił do Polski.

Malował obrazy religijne (jego obrazy znajdują się w kościołach m.in. Wilna, Krakowa, Lwowa, Warszawy, Poznania, Lublina, Opola Lubelskiego,Starejwsi i Lubartowa) oraz portrety (rodziny Ossolińskich, Sułkowskich, kanclerza wielkiego litewskiego Jana Fryderyka Sapiehy, hetmanów wielkich Klemensa Branickiego i Wacława Rzewuskiego, wojewody sandomierskiego Jana Tarło i innych).

Zmarł w 1775 i został pochowany w warszawskiej krypcie Ojców Kapucynów.

W roku 2009 z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego Poczta Polska wydała serię dwóch znaczków pocztowych [1] przedstawiających jego obrazy: "Złożenie do grobu" (1747) i "Chrystus Zmartwychwstały" (1758), które znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie.

Ołtarz główny w kościele świętej Teresy w Wilnie z obrazami "Ekstaza Świętej Teresy" oraz "Dziewica z dzięciatkiem Jezus i Świetym Kazimierzem"

Galeria prac[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Rok Kolekcja Ilustracja
Złożenie do grobu około 1731 Muzeum Narodowe w Krakowie CzechowiczSzymon.p1731.ZlozenieDoGrobu.jpg
Portret Jana Czapskiego przed 1742 Lwowska Galeria Sztuki Jan Czapski.jpg
Męczeństwo św. Jana Nepomucena około 1750 Muzeum Narodowe w Warszawie Czechowicz St. John Nepomuk.jpg
Zmartwychwstanie 1758 Muzeum Narodowe w Krakowie CzechowiczSzymon.1758.Zmartwychwstanie.jpg
Portret Michała Józefa Massalskiego około 1765 Wileńska Galeria Obrazów Michał Józef Massalski 1.jpg
Pokłon trzech króli XVIII w. Lwowska Galeria Sztuki Czechowicz-Pokłon Trzech Króli.jpg

Przypisy

  1. Poczta Polska, Numer katalogowy 4267- 4268, data wydania: 1.04.2009 [1]

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]

  • Bąk Maria, Obrazy Szymona Czechowicza w kościele pw. Przemienienia Pańskiego w Lublinie, „Roczniki Humanistyczne KUL", r. 22: 1974, z. 6, historia sztuki, s. 39-64;
  • Michałowski Janusz M., Z poloniców Leningradu i Moskwy (S. Czechowicz - J.P. Norblin - J. Kosiński - K. Wojniakowski), „Biuletyn Historii Sztuki", r. 27: 1965, nr. l, s. 51-70;
  • Karpowicz, Mariusz, Sztuka polska XVIII w., Warszawa 1985, s. 233-238;
  • Karpowicz Mariusz, Malarstwo i rzeźba czasów saskich, w: Sztuka Warszawy, red. M. Karpowicz, Warszawa 1986, s. 179-183
  • Karpowicz Mariusz, Nieznane obrazy Czechowicza, „Biuletyn Historii Sztuki", r. 24: 1962, nr l, s. 79-95;
  • Karpowicz Mariusz, Czechowicz i Sassoferrato u warszawskich wizytek, „Roczniki Humanistyczne", tom „Entre cour et jardin",czyli pomiędzy mecenasem i artystą, księga ku czci profesora Andrzeja Ryszkiewicza, Lublin 1987, s. 113-121;
  • Karpowicz Mariusz, Krakowskie obrazy Szymona Czechowicza, „Rocznik Krakowski", r. 56: 1990, s. 125-147;
  • Karpowicz Mariusz, Rysunki Szymona Czechowicza do lubelskiego obrazu św. Barbary, [w]: Między Padwą a Zamościem. Studia z historii sztuki i kultury ofiarowane profesorowi Jerzemu Kowalczykowi, Warszawa 1993, s. 315-319;
  • Karpowicz Mariusz, Obrazy Czechowicza u warszawskich wizytek, „Kronika Zamkowa", nr 1-2 (51-52), 2006, s. 7-20;
  • Orańska Józefa, Szymon Czechowicz 1689-1775, Poznań 1948;
  • Ostrowski Jan K., Pokój Zielony w pałacu podhoreckim - XVIII-wieczne muzeum Szymona Czechowicza, [w]: Artes atque humaniora. Studia Stanislao Mossakowski sexagenario dicata, Warszawa 1998, s. 343-351;
  • Ostrowski Jan K., Petrus Jerzy Tadeusz, Podhorce. Dzieje wnętrz pałacowych i galerii obrazów, Kraków 2001
  • Ryszkiewicz Andrzej, Władysław Tomkiewicz, Michał Walicki, Malarstwo Polskie. Manieryzm, barok, Warszawa 1971, s. 411-416;
  • Słownik Artystów Polskich, t. l, Warszawa 1971, s. 400-405 (Zuzanna Prószyńska);
  • Wystawa rysunków Szymona Czechowicza, Franciszka Smuglewicza i Dominika Estreichera. Ze zbiorów Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, [Muzeum Okręgowe w Rzeszowie], oprac. Irena Gradzińska, Rzeszów 1972.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]