Szymon I Lotaryński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szymon I Lotaryński
książę Górnej Lotaryngii
Okres panowania od 30 grudnia 1115
do 13 stycznia 1138
Poprzednik Teodoryk II Waleczny
Następca Mateusz I Lotaryński
Dane biograficzne
Dynastia Dynastia z Châtenois
Urodziny ok. 1076
Śmierć 13 stycznia 1138
Ojciec Teodoryk II Waleczny
Matka Jadwiga von Formbach
Żona Adelajda

Szymon I Lotaryński (ur. ok. 1076, zm. 13 stycznia 1138) – książę Lotaryngii 1115-1138, syn Teodoryka II i Jadwigi von Formbach.

Szymon podobnie jak jego ojciec był stronnikiem dynastii salickiej. W 1122 towarzyszył cesarzowi Henrykowi V do Wormacji, gdzie zawarto konkordat z papiestwem. W czasie swego panowania walczył z biskupem Metzu Stefanem von Bar i Adalberonem von Munsterol arcybiskupem Trewiru, który nałożył na księcia ekskomunikę, zniesioną przez papieża Innocentego II. Książę przyjaźnił się z Bernardem z Clairvaux. Ufundował w Lotaryngii wiele opactw, w tym opactwo w Sturzelbronn, w którym został pochowany po przeniesieniu go z Saint-Dié-des-Vosges.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Szymon w 1112 lub 1113 poślubił Adelajdę, córkę Henryka III, hrabiego Louvain. Z tego związku pochodzili:


Poprzednik
Teodoryk II
Blason Lorraine.svg książę Górnej Lotaryngii
1115-1138
Blason Lorraine.svg Następca
Mateusz I Lotaryński