Szymon Krasicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szymon Krasicki (ur. 29 grudnia 1936 w Poznaniu) – polski trener biegów narciarskich, nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk o kulturze fizycznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 29 grudnia 1936 w Poznaniu. Jego ojciec Władysław zginął w 1942 w Oświęcimiu. W 1950 z matką i rodzeństwem przeniósł się do Zakopanego, gdzie w 1955 ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Oswalda Balzera[1].

Studiował na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, następnie w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie, którą ukończył w 1962[1][2]. W trakcie studiów wziął udział w trzech zimowych uniwersjadach. Na każdej z nich zdobył brązowy medal w biegu sztafetowym[1].

Doktoryzował się w 1978[1]. Habilitację uzyskał w 1996 na podstawie rozprawy Próba optymalizacji treningu sportowego biegaczy i biegaczek narciarskich[1][3].

W 1970 został pracownikiem naukowo-dydaktycznym WSWF/AWF w Krakowie[2]. Objął stanowisko profesora nadzwyczajnego i funkcję kierownika Katedry Teorii i Metodyki Sportów Zimowych na Wydziale Wychowania Fizycznego i Sportu tej uczelni. Został również zatrudniony w Instytucie Pedagogicznym Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Sączu oraz w Instytucie Geografii na Wydziale Geograficzno-Biologicznym Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie[3].

Był trenerem w AZS Zakopane. Prowadził kadrę polskich biegaczek narciarskich (m.in. na igrzyskach olimpijskich w Grenoble w 1968 i Sapporo w 1972). Brał udział w przygotowaniach do igrzysk w Sarajewie w 1984 i jednocześnie trenował zawodników reprezentacji Jugosławii[1].

Został członkiem Rady ds. Kształcenia i Doskonalenie Kadr przy Ministrze Sportu, Prezydium Małopolskiej Rady Olimpijskiej i Polskiej Akademii Olimpijskiej, a także przewodniczącym Zarządu Stowarzyszenia Absolwentów AWF Kraków[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[4] i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2005)[5], natomiast Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2008)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]