Szymon Kurz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szymon Kurz
tytularny generał brygady tytularny generał brygady
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1868
Jaworze lub Pilzno
Data i miejsce śmierci 1940
nieznane
Przebieg służby
Lata służby 18881925
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia Wojsko Polskie
Jednostki Ministerstwo Spraw Wojskowych
Stanowiska kierownik referatu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921

Szymon Kurz (ur. 20 maja 1868 we wsi Jaworze[1], zm. 1940) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Szymon Kurz urodził się 20 maja 1868 we wsi Jaworze, w powiecie pilzneńskim. W latach 1878–1884 uczył się w czteroklasowym gimnazjum rządowym w Tarnowie, a następnie w prywatnym, dwuklasowym gimnazjum w Jaśle. W 1888 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. W 1902 awansował na porucznika, w 1908 – nadporucznika, a 1 listopada 1914 – kapitana. Uczestniczył w I wojnie światowej, pracował w służbach kwatermistrzowskich.

23 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego „z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana rachunkowego ze starszeństwem od 1 listopada 1914”[2] i z dniem 15 listopada 1918 przydzielony do Departamentu Gospodarczego Ministerstwa Spraw Wojskowych[3]. W czasie wojny polsko-bolszewickiej zarządzał centralnymi magazynami wojskowymi. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1. lokatą w korpusie oficerów administracyjnych, dział gospodarczy. W 1923 pełnił służbę w Departamencie VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku kierownika Referatu Emerytalnego, pozostając w ewidencji Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr I[4]. 31 marca 1924 awansował na pułkownika ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 1. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy[5].

17 lipca 1925 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski nadał mu stopień generała brygady „wyłącznie z prawem do tytułu” z dniem 31 sierpnia 1925[6]. 31 sierpnia 1925 został przeniesiony w stan spoczynku[7]. Na emeryturze zamieszkał w Warszawie[8][9][10].

W czasie kampanii wrześniowej 1939 ewakuował się z Warszawy do rodziny do Lwowa. W listopadzie 1939 został aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu „Brygidki”. Zamordowany wiosną 1940 na terytorium ówczesnej Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Figuruje na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej[11]. Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 186, bez wskazania, czy chodzi o Jaworze Dolne, czy też Jaworze Górne, natomiast Grzegorz Kubacki, Generał brygady Szymon Kurz (1868-1940) s. 59, jako miejsce urodzenia podał Pilzno.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 9 z 28 stycznia 1919 r., s. 227.
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 11 z 1 lutego 1919 r., s. 290.
  4. Rocznik oficerski 1923, s. 22, 1277, 1315.
  5. Rocznik oficerski 1924, s. 22, 1159, 1196.
  6. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 77 z 24 lipca 1925 r., s. 412.
  7. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 87 z 28 sierpnia 1925 r. s. 472.
  8. Rocznik oficerski 1928, s. 881.
  9. Rocznik oficerski rezerw 1934, s. 322.
  10. W 1939 roku mieszkał przy ul. Czarnieckiego 17 na Żoliborzu Oficerskim, por. Spis abonentów sieci telefonicznej m.st. Warszawy P.A.S.T. i warszawskiej sieci P.P.T.T. 1939/1940, str. 208.
  11. Andrzej Przewoźnik, Jolanta Adamska: Katyń. Zbrodnia, prawda, pamięć, Warszawa 2010, str. 550. ISBN 978-83-247-2036-1. Por. Kurc Siemion, syn Mariana, ur. 1868, lista 55/1-99, [w:] Listy katyńskiej ciąg dalszy. Straceni na Ukrainie, Zeszyty Katyńskie (nr 4), Warszawa 1994, str. 50.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Roczniki Oficerskie 1923, 1924 i 1928.
  • Rocznik oficerski rezerw 1934.
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
  • Dzienniki Rozkazów Wojskowych 1919.
  • Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
  • Henryk Piotr Kosk: Generalicja polska: popularny słownik biograficzny, tom 1, A-Ł, Pruszków 1998, str. 273
  • Grzegorz Kubacki: Generał brygady Szymon Kurz (1868-1940) w: Generałowie Wojska Polskiego synowie Ziemi Tarnowskiej (1918-1945). Materiały pomocnicze do nauczania historii Polski XIX i XX wieku oraz historii regionalnej pod red. Edmunda Juśko, Zeszyt metodyczny nr 63 Samorządowego Centrum Edukacji w Tarnowie, Wydawnictwo Diecezji Tarnowskiej, Tarnów 2007, ISSN 1731-9765.
  • Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994, ISBN 83-11-08262-6.
  • Lista oficerów Wojska Polskiego z lat 1914-1939. Szymon Kurz. officersdatabase.appspot.com. [dostęp 8 grudnia 2014].