Szymon Niemiec (działacz LGBT)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy działacza społecznego. Zobacz też: Szymon Niemiec – polityk.
Szymon Niemiec
Szymon Niemiec
Szymon Niemiec
Data i miejsce urodzenia 5 października 1977
Warszawa
Zawód działacz społeczny, duchowny
Narodowość Polak
Tytuł ks. biskup
Uczelnia Wyższa Szkoła Komunikowania i Mediów Społecznych w Warszawie
Wydział Wydział Politologii
Partia UL
Wyznanie progresywne chrześcijaństwo
Rodzice Krzysztof Tomasz Niemiec Joanna Mirkowska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Szymon Niemiec w Wikicytatach
Strona internetowa

Szymon Niemiec (ur. 5 października 1977 w Warszawie) – polski działacz organizacji LGBT, duchowny chrześcijańsko-progresywny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Joanny Mirkowskiej i Krzysztofa Tomasza Niemca. Absolwent studiów licencjackich na Wydziale Politologii i Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych w Warszawie. Posiada ponadto uprawnienia instruktora teatralnego, instruktora modelingu i fotomodelingu. Od lat 90. zajmuje się fotografią. W latach 1987–2000 był członkiem Kabaretu Szczęśliwa Trzynastka. W swoim dorobku artystycznym ma role w charakterze drag queen pod pseudonimem Mata Sapi[1].

Od 2007 do 2011 prowadził własną firmę zajmującą się organizacją imprez, sesji fotograficznych i projektów wydawniczych. Od 2013 pracuje jako coach i szkoleniowiec[2].

Działacz społeczny[edytuj | edytuj kod]

Działacz społeczności LGBT, pomysłodawca i wieloletni współorganizator warszawskich Parad Równości. W latach 2001–2005 pełnił funkcję prezesa zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Gejów i Lesbijek na Rzecz Kultury w Polsce (ILGCN)[3]. W latach 2002–2005 pełnił funkcję rzecznika prasowego Antyklerykalnej Partii Postępu „Racja”. Członek i sygnatariusz Unii Lewicy. Od 30 kwietnia 2005 członek Rady Wojewódzkiej Mazowieckiej Unii Lewicy III RP. Od 6 maja 2005 wiceprzewodniczący UL.

Od 2008 członek National Lesbian and Gay Journalists Association i prezes zarządu fundacji Przyjaciele Szymona.

Duchowny[edytuj | edytuj kod]

Od 2006 diakon Wolnego Kościoła Reformowanego w Polsce, działającej obecnie jako Zjednoczony Kościół Chrześcijański "niezarejestrowanej chrześcijańskiej grupy wyznaniowej"[4], do której w Polsce należy mniej niż 100 osób[5]. Od 9 listopada 2008 starszy pastor i członek Prezbiterium Generalnego Wolnego Kościoła Reformowanego[6].

18 kwietnia 2010 w Seattle podczas I Dorocznej Konferencji Zjednoczonego Kościoła Chrześcijańskiego w Stanach Zjednoczonych Ameryki został ordynowany przez biskupa Davida Stronga na pastora i wyznaczony na Dziekana Misji Zjednoczonego Kościoła Chrześcijańskiego w Europie[7][8].

21 kwietnia 2012 w Warszawie na Konferencji Generalnej Zjednoczonego Kościoła Chrześcijańskiego jednogłośnie w tajnym głosowaniu wybrany biskupem tego kościoła[9].

25 sierpnia 2012 w Portsmouth został konsekrowany na biskupa kościoła przez Arcybiskupa Metropolitę Zjednoczonego Ekumenicznego Kościoła Katolickiego Terry'ego Flynna[10]. Jako swoje zawołanie przyjął łacińską sentencję Plenitudo Legis Amor Est, co się tłumaczy jako "Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa".

Działalność pisarska[edytuj | edytuj kod]

W 2007 opublikował polskie wydanie swojej autobiografii pod tytułem Tęczowy koliber na tyłku[11]. W 2009 ukazały się dwie kolejne publikacje jego autorstwa: Qchnia Queer (książka kucharska) i Soli Deo Gloria (książka do nabożeństwa Wolnego Kościoła Reformowanego).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Szymon Niemiec, Tęczowy koliber na tyłku, LGBT Press, Warszawa 2007
  2. Strona firmy
  3. wortal SE.pl [dostęp 2011-01-03]
  4. Szymon Niemiec: Zjednoczony Kościół Chrześcijański. 12 grudnia 2011. [dostęp 2012-01-16].
  5. Paweł Kośmiński: Polak, biskup-homoseksualista? Tak, święcenia przyjął w Anglii. wyborcza.pl. [dostęp 2012-09-16]. s. 2012-09-09.
  6. Wolny Kościół Reformowany
  7. Christian United Church
  8. I Doroczna Konferencja Zjednoczonego Kościoła Chrześcijańskiego
  9. Konferencja Generalna za nami
  10. Konsekracja biskupa Szymona
  11. Google books

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]