Szymon Radowicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szymon Radowicki

Szymon Radowicki (1891-1956) - anarchista argentyński polsko-żydowskiego pochodzenia, wykonawca zamachu na szefa policji Buenos Aires.

W krajach Ameryki znany jako Simón Radowitzki urodził się 10 listopada 1891 roku w Szczepanowicach na Ukrainie w rodzinie polskich Żydów.

W ruchu anarchistycznym działał już na terenie ówczesnej Rosji. Postrzelony przez kozaków w czasie protestu, prześladowany w wyniku represji, które spotkały anarchistów po rewolucji 1905 roku, zmuszony do emigracji, by po wielu perypetiach osiąść w Argentynie.

Pracuje w przemyśle metalurgicznym, aktywnie działa w ruchu robotniczym. 14 listopada 1909 roku z okrzykiem Niech żyje anarchia! rzuca bombę w karetę szefa policji w Buenos Aires, pułkownika Ramona L. Falcon, odpowiedzialnego za masakrę pierwszomajowej manifestacji anarchistycznej w tymże roku (zginęło 8 osób).

W wyniku wybuchu śmierć ponosi Falcón oraz jego sekretarz Juan Alberto Lartigau. Radowicki próbuje popełnić samobójstwo, zostaje jednak pochwycony i skazany na karę śmierci, która ze względu na jego młody wiek (18 lat) zostaje zamieniona na dożywocie w obozie koncentracyjnym w Ushuaia na Ziemi Ognistej.

Od tego czasu znajduje się w celi cierpień; więźniów wsadza się do worka dwu metrowego lochu, gdzie się ich trzyma miesiącami, a naczelnicy sadyści znęcają się nad nimi w nieludzki sposób. W całej Argentynie mówią z drżeniem o tym piekle w Patagonii. - tak w 1928 roku pisało pismo Walka w materiale na rzecz uwolnienia Radowickiego.

Mimo straszliwych warunków panujących w obozie i gruźlicy Radowicki nie poddaje się i 7 listopada 1918 roku ucieka, lecz po miesiącu zostaje schwytany w Chile i odesłany do Ushuaia.

Argentyński ruch robotniczy walczy o jego uwolnienie - organizując strajki pod hasłem: Wolność dla Radowickiego. W tym czasie znany on już jest jako święty z Ushuaia lub męczennik anarchii. Do walki przyłącza się również Międzynarodowe Stowarzyszenie Robotnicze.

Międzynarodowe naciski społeczne odnoszą rezultat i po przeszło 20 latach niewoli 14 kwietnia 1930 roku Radowicki zostaje w ramach łaski uwolniony przez prezydenta Irigoyena i może wyemigrować do Urugwaju, gdzie natychmiast zostaje uwięziony. Stamtąd wkrótce wyrusza do Hiszpanii by walczyć w rewolucji anarchistycznej 1936 roku. Po zwycięstwie wojsk gen. Franco, ponownie zostaje zmuszony do emigracji.

Dopiero w roku 1940 osiedla się w Meksyku, gdzie pozostaje do końca życia, aktywnie wspierając międzynarodowy ruch anarchistyczny.

Zmarł 29 lutego 1956 roku w Ciudad Mexico.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]