Szymon z Trydentu
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: zweryfikować treść i dodać źródła, napisać artykuł w sposób neutralny. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Szymon z Trydentu (ur. 26 listopada 1472, zm. 21 marca 1475 w Trydencie) − chłopiec z Trydentu, porwany i zamordowany w nieznanych okolicznościach. Jego śmierć była podstawą do oskarżenia miejscowych Żydów o mord rytualny.
Szymon zaginął przed Wielkanocą 1475 roku, co zostało połączone z wygłaszanymi wówczas kazaniami, w których obszernie relacjonowano żydowskie mordy rytualne. W poniedziałek wielkanocny jego ciało ze śladami ran kłutych znaleziono w rzece obok dzielnicy żydowskiej. Przywódcy społeczności żydowskiej zostali aresztowani; 15 z nich skazano po torturach, na których przyznali się do uprowadzenia i zamordowania dziecka, na spalenie na stosie.
Kult młodego świętego zaczął się szerzyć w całej Europie, przypisywano mu ponad 100 cudów.[potrzebne źródło]
Po Soborze Watykańskim II postanowiono zmniejszyć liczbę obowiązkowych obchodów ku czci świętych. W związku z tym dokonano rewizji kalendarza liturgicznego i we współczesnym Martyrologium rzymskim[1] nie ma już wspomnienia św. Szymona.[potrzebne źródło] Ks.Waldemar Chrostowski w książce "Kościół, Żydzi, Polska" podważa obecną obecną teorie o niewinności Żydów: "Dr. Ariel Toaf po latach odkrył że przyznania się zabójców nie były podyktowane stosującymi tortury fanatycznymi śledczymi; gdyż zeznania zawierały informacje, o których włoscy przedstawiciele Kościoła lub policji absolutnie nie mogli niczego wiedzieć. Przestępcy byli członkami nielicznej gminy Aszkenazyjczyków pochodzących z obcego kraju, która miała swoje własne obrzędy, różniące się od tradycji miejscowych Żydów włoskich. Obrzędy te zostały dobrze opisane w zeznaniach oskarżonych, chociaż początkowo nie były znane ówczesnym kompetentnym organom. Toaff podkreśla:[Te magiczne formuły w języku starohebrajskim, posiadające mocne antychrześcijańskie akcenty, nie mogły powstać w wyobraźni sędziów, ponieważ nie mieli oni pojęcia o tych modlitwach, które wchodziły w skład nieznanej we Włoszech tradycji Aszkenazyjczyków. Przyznanie się do winy jest ważne tylko wtedy, gdy zawiera pewne autentyczne i sprawdzalne szczegóły przestępstwa, o których nie wiedziała policja. Tą żelazną zasadę śledztwa sąd w Trydencie zachował."
Wobec oskarżeń o mord o charakterze rytualnym Kuria Rzymska wystąpiła o przedstawienie akt procesowych i wyraziła sprzeciw wobec represji[2]. Papież Sykstus V w 1538 roku pozwolił na kult w Trydencie, który spontanicznie oddawany był „ofierze mordu” i tamże wspominano Szymona 24 grudnia[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Martyrologium romanum. Editio typica, Città del Vaticano 2001.
- ↑ 2,0 2,1 Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 5: R-U. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2005 (wznowienie), s. 390-391. ISBN 83-7318-376-0.
