Tímea Babos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Timea Babos
Timea Babos
Państwo  Węgry
Miejsce zamieszkania Sopron
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1993
Sopron
Wzrost 179 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 59 (20 sierpnia 2012)
Australian Open 1R (2013, 2014)
Roland Garros 1R (2012)
Wimbledon 2R (2012)
US Open 1R (2012, 2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 8 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 16 (7 lipca 2014)
Australian Open 3R (2014)
Roland Garros 2R (2012)
Wimbledon F (2014)
US Open 2R (2013)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dorobek medalowy

Tímea Babos (ur. 10 maja 1993 w Sopronie) – węgierska tenisistka; finalistka Wimbledonu 2014 w grze podwójnej kobiet, mistrzyni juniorskiego French Open 2010 oraz US Open 2010 w grze podwójnej dziewcząt, brązowa medalistka singapurskich Letnich Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2010 w grze podwójnej dziewcząt.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

Treningi tenisowe rozpoczęła w wieku ośmiu lat. We wrześniu 2006 zadebiutowała w juniorskim turnieju Międzynarodowej Federacji Tenisowej, odpadając w drugiej rundzie. Swoje pierwsze indywidualne zawody wygrała w Malezji w listopadzie 2007, kolejne w Wenezueli w styczniu 2009. W czerwcu tego samego roku doszła do półfinału Wimbledonu, gdzie przegrała z Noppawan Lertcheewakarn. W styczniu 2010 w Australian Open doszła do 1/4 finału.

Podczas Talentum Cup na Węgrzech, wraz z Réką-Lucą Jani. W czerwcu 2008 doszła do ćwierćfinału debla na juniorskim Wimbledonie, a rok później do finału juniorskiego French Open. W styczniu 2010, grając w turnieju debla dziewcząt na Australian Open w parze z Gabrielą Dabrowski, uległy w finale Janie Čepelovej i Chantal Skamlovej. Pierwszy zwycięstwo wielkoszlemowe odniosła podczas French Open 2010, wraz z Amerykanką Sloane Stephens.

Kariera profesjonalna[edytuj | edytuj kod]

W roku 2009 rozpoczęła występy w seniorskich turniejach rangi ITF. Doszła do finału turnieju w Wielkiej Brytanii. Podczas ECM Prague Open 2010 po raz pierwszy zagrała w eliminacjach do turnieju WTA, przegrywając w drugiej rundzie z Mašą Zec Peškirič. W grze podwójnej awansowała do ćwierćfinału, partnerując Emmie Laine.

W lutym 2012 roku wygrała turniej w Monterrey, pokonując w finale Alexandrę Cadanțu wynikiem 6:4, 6:4. W czerwcu, w parze z Hsieh Su-wei zwyciężyła w swym pierwszym turnieju deblowym rangi International w Birmingham, wygrywając w finale z parą Liezel HuberLisa Raymond 7:5, 6:7(2), 10–8.

Na początku stycznia 2013 roku awansowała razem z Mandy Minellą do finału zawodów w Hobart, aczkolwiek w meczu o trofeum uległy Garbiñe Muguruzie i Maríí-Teresie Torró-Flor 3:6, 6:7(5). W lutym, ponownie z Minellą, zwyciężyły w zawodach gry podwójnej w Bogocie, gdzie w finale pokonały parę Eva BirnerováAleksandra Panowa wynikiem 6:4, 6:3. Na początku kwietnia razem z Kimiko Date-Krumm wygrały turniej w Monterrey, pokonując w meczu finałowym Evę Birnerovą i Tamarine Tanasugarn 1:6, 4:6. Pod koniec kwietnia razem z Minellą zwyciężyły w zawodach w Marrakeszu, triumfując w ostatnim spotkaniu nad Petrą Martić i Kristiną Mladenovic wynikiem 6:3, 6:1. W sierpniu sięgnęła po tytuł deblowy zawodów WTA Challenger Tour w Suzhou. We wrześniu razem z Jarosławą Szwiedową pokonały parę Mandy Minella–Wolha Hawarcowa 6:3, 6:3 w finale zawodów w Taszkencie.

W sezonie 2014 razem z Lucie Šafářovą pokonały w finale zawodów w Sydney Sarę Errani i Robertę Vinci 7:5, 3:6, 10–7. W Paryżu, gdzie występowała razem z Kristiną Mladenovic uległy wynikiem 7:6(7), 4:6, 5-10 deblowi Anna-Lena GrönefeldKvěta Peschke. W Monterrey wspólnie z Wolhą Hawarcową przegrały 6:7(5), 6:3, 9–11 w finale przeciw Dariji Jurak i Megan Moulton-Levy. Podczas zawodów w Kuala Lumpur, gdzie grała razem z Chan Hao-ching, wygrała w finale 6:3, 6:4 z Chan Yung-jan oraz Zheng Saisai. Na przełomie czerwca i lipca razem z Mladenovic wzięła udział w wielkoszlemowym Wimbledonie, na którym para przegrała w finale z Sarą Errani i Robertą Vinci 1:6, 3:6.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 26 lutego 2012 Monterrey Twarda Rumunia Alexandra Cadanțu 6:4, 6:4

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 17 czerwca 2012 Birmingham Trawiasta Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
7:5, 6:7(2), 10–8
Finalistka 1. 12 stycznia 2013 Hobart Twarda Luksemburg Mandy Minella Hiszpania Garbiñe Muguruza
Hiszpania María-Teresa Torró-Flor
3:6, 6:7(5)
Zwyciężczyni 2. 23 lutego 2013 Bogota Ceglana Luksemburg Mandy Minella Czechy Eva Birnerová
Rosja Aleksandra Panowa
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 3. 7 kwietnia 2013 Monterrey Twarda Japonia Kimiko Date-Krumm Czechy Eva Birnerová
Tajlandia Tamarine Tanasugarn
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 4. 28 kwietnia 2013 Marrakesz Ceglana Luksemburg Mandy Minella Chorwacja Petra Martić
Francja Kristina Mladenovic
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 5. 10 sierpnia 2013 Suzhou Twarda Holandia Michaëlla Krajicek Chińska Republika Ludowa Han Xinyun
Japonia Eri Hozumi
6:2, 6:2
Zwyciężczyni 6. 14 września 2013 Taszkent Twarda Kazachstan Jarosława Szwiedowa Luksemburg Mandy Minella
Białoruś Wolha Hawarcowa
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 7. 10 stycznia 2014 Sydney Twarda Czechy Lucie Šafářová Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
7:5, 3:6, 10-7
Finalistka 2. 2 lutego 2014 Paryż Twarda (hala) Francja Kristina Mladenovic Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
7:6(7), 4:6, 5-10
Finalistka 3. 6 kwietnia 2014 Monterrey Twarda Białoruś Wolha Hawarcowa Chorwacja Darija Jurak
Stany Zjednoczone Megan Moulton-Levy
6:7(5), 6:3, 9-11
Zwyciężczyni 8. 20 kwietnia 2014 Kuala Lumpur Twarda Chińskie Tajpej Chan Hao-ching Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Chińska Republika Ludowa Zheng Saisai
6:3, 6:4
Finalistka 4. 5 lipca 2014 Wimbledon Trawiasta Francja Kristina Mladenovic Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
1:6, 3:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]