Tõnis Palts

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tõnis Palts
IRL Tõnis Palts.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1953
Kuressaare
Minister finansów Estonii
Przynależność polityczna Res Publica
Okres urzędowania od 10 kwietnia 2003
do 6 października 2003
Poprzednik Harri Õunapuu
Następca Taavi Veskimägi

Tõnis Palts (ur. 29 marca 1953 w Kuressaare) – estoński polityk, przedsiębiorca, samorządowiec, dwukrotnie burmistrz Tallinna, w 2003 minister finansów, parlamentarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia inżynier, w 1976 ukończył studia w Instytucie Politechnicznym w Tallinnie. Do 1987 pracował w państwowym przedsiębiorstwie rybackim, dochodząc do stanowiska dyrektora wydziału łączności. Następnie przez rok był dyrektorem departamentu zaopatrzenia w centrum komunikacyjnym. Od 1988 zarządzał przedsiębiorstwami różnych branż, kierował m.in. spółką prawa handlowego prowadzącą telewizję kablową. Od czerwca do grudnia 2001 po raz pierwszy pełnił funkcję mera Tallinna[1] z rekomendacji Związku Ojczyźnianego.

W wyborach w 2003 został kandydatem powołanego dwa lata wcześniej ugrupowania Res Publica. W wyniku tego głosowania uzyskał mandat posła do Riigikogu X kadencji. W kwietniu tego samego roku objął urząd ministra finansów w koalicyjnym rządzie Juhana Partsa. Jeszcze w październiku 2003 został zastąpiony przez Taaviego Veskimägiego[2]. W październiku 2004 zrezygnował z mandatu deputowanego, przez rok (do listopada 2005) ponownie był burmistrzem estońskiej stolicy[1]. Następnie ponownie zaangażował się w działalność biznesową. W 2011 powrócił po kilkuletniej przerwie do estońskiego parlamentu jako poseł XII kadencji z ramienia partii Isamaa ja Res Publica Liit, którą współtworzyły kilka lat wcześniej jego oba dotychczasowe ugrupowania.

Tõnis Palts jest żonaty, ma czterech synów i dwie córki. Działa w stołecznym klubie Rotary.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Mayors of Tallinn (ang.). tallinn.ee. [dostęp 2012-03-23].
  2. Vabariigi Valitsus 10.04.2003 – 13.04.2005 (est.). valitsus.ee. [dostęp 2012-03-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]