Tężnia w Konstancinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wnętrze tężni, po lewej widoczny grzybek-inhalator
Tężnia w Konstancinie w krajobrazie zimowym

Tężnia w Konstancinietężnia solankowa uruchomiona w XX wieku, zlokalizowana w Parku Zdrojowym w Konstancinie-Jeziornie w województwie mazowieckim. Wchodzi w skład obiektów Uzdrowiska Konstancin-Zdrój Sp. z o.o.

Tężnia w Konstancinie została wzniesiona w latach 1974-1979[1]. Obiekt ten jest inhalatorium na wolnym powietrzu, przy czym sam grzybek-inhalator znajduje się wewnątrz zamkniętego kręgu o obwodzie długości 40 metrów i wysokości 6 metrów.

Działanie tężni konstancińskiej polega na rozpylaniu solanki z odwiertu z głębokości 1600 metrów, przy temperaturze 29°C i stężeniu solanki 6,49%. Źródła solanki zostały tu odkryte w 1962 roku[2]

Zalecany sposób korzystania z tej tężni obejmuje pobyt:

  • bezpośrednio w pobliżu inhalatora - "grzybka": 15-20 minut
  • w tężni: 30-60 minut
  • na zewnątrz tężni: 2-3 godziny

Wstęp w najbliższe otoczenie tężni i do jej wnętrza jest płatny. Na zewnątrz ogrodzenia tężni znajduje się ogólnie dostępny Park Zdrojowy.

Przypisy

  1. Uzdrowisko Konstancin, uzdrowisko-konstancin.pl [dostęp: 28 września 2009]
  2. Park Zdrojowy, Jerzy S. Majewski, Spacerownik - Konstancin, Gazeta Wyborcza