Tęcznik liszkarz
| Tęcznik liszkarz | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | chrząszcze |
| Podrząd | chrząszcze drapieżne |
| Rodzina | biegaczowate |
| Podrodzina | Carabinae |
| Plemię | Carabini |
| Rodzaj | tęcznik |
| Gatunek | tęcznik liszkarz |
| Nazwa systematyczna | |
| Calosoma sycophanta | |
| Linnaeus, 1758 | |
Tęcznik liszkarz (Calosoma sycophanta) – gatunek owada z rodziny biegaczowatych z rzędu chrząszczy.
Jeden z najbardziej pożytecznych owadów europejskiej fauny. Dorasta do ok. 30 mm długości. Pokrywy skrzydeł są szmaragdowozielone z czerwonozłotym metalicznym połyskiem, przedplecze niebieskie lub czarnoniebieskie, spód ciała granatowy. Larwy i owady dorosłe z powodu swej żarłoczności niszczą olbrzymie ilości larw, poczwarek i gąsienic brudnicy nieparki, brudnicy mniszki, strzygoni choinówki, barczatki sosnówki, poprocha cetyniaka i innych gatunków żerujących na drzewach. Tęcznik żyje w formie dorosłej ok. 2-3 lata i w tym czasie jeden osobnik zjada 200-400 gąsienic lub poczwarek leśnych owadów (larwa przed przepoczwarzeniem pożera ich dodatkowo około 40)[1]. Zarówno larwy jak i dorosłe dobrze biegają po drzewach. Jesienią zagrzebują się w glebie do 0,5 m i tak zimują. Najczęściej można go spotkać w borach sosnowych do wysokości 1500 m n.p.m. Naturalnym obszarem jego występowania jest Europa i Azja. Z powodu ich roli w utrzymywaniu równowagi biologicznej i ochrony lasów wprowadzono go w Ameryce Północnej.
Zobacz też: systematyka chrząszczy, chrząszcze Polski.
Przypisy
- ↑ Świat zwierząt. Ladislav Korbel (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 1993, s. 124. ISBN 83-7073-036-1.
