Tęgoskór cytrynowy
| Tęgoskór cytrynowy | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka | |
| Królestwo | grzyby |
| Gromada | grzyby podstawkowe |
| Klasa | pieczarniaki |
| Rząd | borowikowce |
| Rodzina | tęgoskórowate |
| Rodzaj | Scleroderma |
| Gatunek | tęgoskór cytrynowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Scleroderma citrinum Pers. Syn. meth. fung. (Göttingen) 1: 153 (1801) |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Tęgoskór cytrynowy (Scleroderma citrinum Pers.) – gatunek grzybów z rodziny tęgoskorowatych (Sclerodermaceae)[1].
Systematyka i nazewnictwo [edytuj]
Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2000. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też pod nazwami tęgoskór pospolity i trufla fałszywa[2]. Ma wiele regionalnych nazw: tęgoskór cuchnący, purchawka kartoflana, fałszywa trufla, kurzawka, bycze jaja[3]. Synonim łaciński – Scleroderma vulgare Hornem[4].
Morfologia [edytuj]
Owocnik kulisty, bez trzonu, żółtobrązowy, szerokości do 10 cm. Jego zapach jest ostry, metaliczny. Zarodniki kuliste, brązowe, z siateczkowatym urzeźbieniem.
Występowanie [edytuj]
Rośnie na ziemi w piaskach i kwaśnych glebach, w lasach liściastych i iglastych. W Polsce tęgoskór jest pospolity. Występuje od lipca do października.
Znaczenie [edytuj]
W małych ilościach jest nieszkodliwy i w niektórych regionach Europy bywa używany jako grzyb przyprawowy[5]. Jednak zjedzony w większych ilościach może powodować zatrucia. Smakiem przypomina nieco trufle i z tego powodu nadaje się jako przyprawa do mięsa i do wędlin. Jednak używać można tylko młode, jeszcze wewnątrz białe grzyby a twardą okrywę należy zdjąć[3].
Przypisy
- ↑ Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
- ↑ Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
- ↑ 3,0 3,1 Albert Pilát, Otto Ušák: Mały atlas grzybów. Warszawa: PWRiL, 1977.
- ↑ Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
- ↑ Andreas Gminder: Atlas grzybów jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej. 2008. ISBN 978-83-258-0588-3.
