Tęgostery
| Tęgostery | |
| Dendrocolaptinae | |
| G. R. Gray, 1840 | |
 Tęgoster płaskodzioby (Dendrocolaptes platyrostris) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | pierwowróblowce |
| Rodzina | garncarzowate |
| Podrodzina | tęgostery |
| Rodzaje | |
|
zobacz opis w tekście |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Tęgostery (Dendrocolaptinae) – podrodzina ptaków z rodziny garncarzowatych (Furnariidae), obejmująca około pięćdziesięciu gatunków ptaków, do niedawna klasyfikowanych w randze rodziny Dendrocolaptidae. W wyniku przeprowadzonych badań zostały włączone do rodziny garncarzowatych. Tęgostery występują wyłącznie w krainie neotropikalnej.
Mają nierzucające się w oczy brązowe upierzenie. Jest to grupa wyspecjalizowana w polowaniu na owady i inne bezkręgowce, które można znaleźć na pniach drzew. Tęgostery są dobrze przystosowane do poruszania się w takim środowisku, ich sterówki są zesztywniałe podobnie jak ma to miejsce u pełzaczy i dzięciołów. Występowanie tej samej cechy u trzech bliżej niespokrewnionych ze sobą grup ptaków jest wynikiem niezależnego przystosowywania się do podobnego trybu życia na skutek ewolucji konwergentnej.
Są to ptaki leśne, gniazdujące w dziuplach. Składają 2-3 jaja, które wysiadują przez około 15 dni.
[edytuj] Podział systematyczny
Badania morfologiczne Roberta Rajkowa (1994)[1] i molekularne Martina Irestedta i in. (2004)[2] wykazały, że rodzina garncarzowatych bez tęgosterów byłaby taksonem parafiletycznym. Podział systematyczny całej grupy jest nadal przedmiotem dyskusji i wymaga dalszych badań. W wykazie gatunków publikowanym na stronie Międzynarodowego Kongresu Ornitologicznego do tęgosterów zaliczane są następujące rodzaje[3][4][5]:
- Dendrocincla
- Deconychura
- Sittasomus – jedynym przedstawicielem jest kowal (Sittasomus griseicapillus)
- Glyphorhynchus – jedynym przedstawicielem jest tęgosterek (Glyphorhynchus spirurus)
- Xiphorhynchus
- Dendroplex
- Campylorhamphus
- Drymotoxeres – jedynym przedstawicielem jest drzewiarz duży (Drymotoxeres pucheranii)
- Drymornis – jedynym przedstawicielem jest drzewiarz wąsaty (Drymornis bridgesii)
- Lepidocolaptes
- Nasica – jedynym przedstawicielem jest drzewiarz białogardły (Nasica longirostris)
- Dendrexetastes – jedynym przedstawicielem jest rogodziób (Dendrexetastes rufigula)
- Dendrocolaptes
- Hylexetastes
- Xiphocolaptes
Przypisy
- ↑ Robert J. Raikow. A phylogeny of the woodcreepers (Dendrocolaptinae). „The Auk”. 111 (1), s. 104-114, 1994 (ang.).
- ↑ Martin Irestedt, Jon Fjeldså, Per G. P. Ericson. Phylogenetic relationships of woodcreepers (Aves: Dendrocolaptinae) - incongruence between molecular and morphological data. „Journal of Avian Biology”. 35, s. 280-288, 2004. doi:10.1111/j.0908-8857.2004.03234.x (ang.).
- ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D.: Family Furnariidae (ang.). IOC World Bird Names (wersja 2.9). [dostęp 10 września 2011].
- ↑ Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Furnariidae Gray,GR, 1840 - garncarzowate - Ovenbirds. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 10 września 2011].
- ↑ John H. Boyd III: Furnariidae: Ovenbirds (ang.). W: Aves—A Taxonomy in Flux 2.5 Introduction [on-line]. John Boyd's Home Page. [dostęp 10 września 2011].
