Tętno dziwaczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tętno dziwaczne (łac. pulsus paradoxus) – zmniejszenie wypełnienia tętna lub jego całkowity zanik z towarzyszącym obniżeniem ciśnienia skurczowego o ponad 10 mm Hg podczas wdechu.

Klinicznie istotne tętno dziwaczne stwierdza się w czasie spokojnego oddychania, a jego dokładny pomiar jest możliwy przy użyciu sfigmomanometru. Tętno dziwaczne jest obecne, gdy I ton Korotkowa jest słyszalny tylko podczas wydechu.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Możliwe przyczyny obecności tętna dziwacznego:

  1. Tamponada serca.
  2. Zaciskające zapalenie osierdzia.
  3. Zatorowość płucna.
  4. Wstrząs.
  5. Astma i ciężka postać przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Gajewski: Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych 2013. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2013, s. 27. ISBN 978-83-7430-379-8.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.