Tłustogon afrykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tłustogon afrykański
Pachyuromys duprasi[1]
Lataste, 1880
Tłustogon afrykański
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd gryzonie
Podrząd Myomorpha
Nadrodzina Muroidea
Rodzina myszowate
Podrodzina suwaki
Rodzaj Pachyuromys
Lataste, 1880
Gatunek tłustogon afrykański
Synonimy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tłustogon afrykański (Pachyuromys duprasi) – gatunek niewielkiego gryzonia z podrodziny suwaków, jedyny przedstawiciel rodzaju Pachyuromys[3][2].. Występuje w Afryce Północnej w północnej części pustyni leżącej na zachód od delty Nilu w Egipcie[4].Literatura opisuje występowanie P.duprasi na terenach Algierii, Libii, Tunezji[5][6].

Środowisko naturalne[edytuj | edytuj kod]

Tłustogon afrykański zamieszkuje piaszczyste tereny, pokryte skąpą roślinnością. Rzadziej na pustyniach skalistych[4]. Żyją w norach o głębokości do 1 m. Znane są z tego, że zajmują również nory przygotowane przez inne zwierzęta. Aktywne są raczej w porach nocnych. W niewoli fazy aktywności są przedzielone dłuższymi drzemkami.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Tłustogon ma długie, puszyste futerko o zróżnicowanym kolorze. Od szarego podpalanego do czarnego. Umaszczenie bywa różne dla podgatunków. Oczy owalne, uszy sterczące różowawe. Ogon pełni funkcję magazynu tłuszczu i wody. Chudy ogon bywa oznaką niedożywienia.

Dane:

Wymiary przeciętnego dorosłego osobnika: długość ciała około 108mm, ogon 58mm, stopy 23mm, ucho 14mm. Waga ok. 36,5g. Długość życia - tłustogon żyje ok. 2 lat, w niewoli dłużej.

Dymorfizm płciowy:

Ciąża trwa od 19-22 dni. W niewoli stwierdzono[4], że rodzi się zazwyczaj 3-9 młodych. Zazwyczaj w okresie od kwietnia do listopada. Młode pozostają pod opieką samicy i karmione mlekiem do ok. 3-4 tygodni. Po urodzeniu są ślepe i nagie. Roli samca w opiece nad młodymi nie stwierdzono.

Rozród na wolności nie został dobrze opisany w literaturze. Zaobserwowany w hodowli rytuał towarzyszący kopulacji jest zaskakujący. Samiec i samica stoją na tylnych łapach wydając okrzyki. Całość może być mylnie brana za walkę i zmaganie.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Tłustogon afrykański jest bardzo łagodny i łatwy w oswajaniu. W stosunku do człowieka nie jest raczej agresywny, ale w stosunku do członków gatunku może być napastliwy. Znane są przypadki zagryzania i zjadania młodych przez samicę[4].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Samce tłustogona mają na brzuch gruczoły zapachowe. Wydzieliną oznaczają swoje terytorium. W komunikacji korzystają także z gamy dźwięków.

Żywienie[edytuj | edytuj kod]

Na wolności łustogon jest owadożerny, choć stwierdzono także żerowanie na lokalnej roślinności[4]. Między innymi zjadają Anabasis articulata i Artemisia monosperma. W niewoli zjadają świerszcze, chrząszcze, ziarna, różne warzywa, owoce, nasiona. W sklepach zoologicznych są dostępne gotowe karmy dla gryzoni.

Hodowla[edytuj | edytuj kod]

Dla tłustogona mieszkaniem może być klatka dla małych gryzoni lub terrarium. Obowiązkowo musi się tam znaleźć pojemnik z pokarmem oraz poidło. Zwierzęta wymagają ruchu, więc należy im zapewnić dostęp do wybiegu oraz wyposażyć klatkę kołowrotek dla gryzoni. Klatkę należy wyścielić ściółką. Żeby zapobiec przykrym zapachom można w kątach, gdzie zwierzak urządzi sobie toaletę posypać koci żwirek, na niego ściółkę. Tłustogony chętnie moszczą sobie gniazdo. Namiastką nory może być mały domek.

Przypisy

  1. Pachyuromys duprasi w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Pachyuromys duprasi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 27 sierpnia 2010]
  3. 3,0 3,1 Pachyuromys duprasi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 University of Michigan Museum of Zoology
  5. Barker, J. 2003. "Fat-tailed Gerbil" (On-line). National Gerbil Society.
  6. Helmy, I., D. Osborn. 1980. Fieldiana Zoology: The Contemporary Land Mammals of Egypt (Including Sinai). Chicago, Illinois: Field Museum of Natural History

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]