T-60

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
T-60
Radziecki czołg T-60 zdobyty przez Niemców w 1942 roku
Radziecki czołg T-60 zdobyty przez Niemców w 1942 roku
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ pojazdu czołg lekki
Trakcja gąsienicowa
Załoga 2
Historia
Prototypy 1941
Produkcja 19411943
Wycofanie 1946
Egzemplarze 6022[1]
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy GAZ 202 o mocy 70 KM lub GAZ 203 o mocy 85 KM (ostatnia wersja)
Transmisja mechaniczna
Pancerz pancerz o grubości 7 – 20 mm
7 – 35 mm (ostatnia seria)
Długość 4,10 m
Szerokość 2,30 m
Wysokość 1,74 m
Prześwit 0,30 m
Masa 5 800 kg
6 400 kg (ostatnia seria)
Moc jedn. 12 KM/t (8,8 kW)
13,3 KM/t (9,8 kW) (ostatnia seria)
Osiągi
Prędkość 42-44 km/h (po drodze)
Zasięg 450 km (po drodze)
250-300 km (w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,90 m
Rowy (szer.) 1,60-1,70 m
Ściany (wys.) 0,60-0,65 m
Kąt podjazdu 26°-35°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 działko automatyczne TNSZ (SzWAK) kal. 20 mm (zapas nabojów - 750)
1 karabin maszynowy DT kal. 7,62 mm (zapas nabojów - 780, 945 lub 1000 w zależności od wyposażenia) (sprzężony z działkiem)
Użytkownicy
ZSRR, Finlandia, Polska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

T-60radziecki lekki czołg rozpoznawczy z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku 1941 zespół konstruktorów radzieckich pod kierownictwem inż. N. Astrowa opracował nowy lekki czołg rozpoznawczy dla Armii Radzieckiej. W połowie 1941 roku rozpoczęto jego seryjną produkcję w zakładach w Moskwie. Pierwszy seryjny egzemplarz wyjechał z hal produkcyjnych w dniu 15 września 1941 roku.

Czołg T-60 był produkowany w latach 19411943 w kilku zakładach na terenie ZSRR, ogółem wyprodukowano ok. 6300 czołgów wszystkich wersji. Na bazie tego czołgu budowano również inne pojazdy pancerne.

Produkowane wersje i inne pojazdy budowane na bazie tego czołgu[edytuj | edytuj kod]

  • T-60 – czołg wyposażony w silnik GAZ 202 o mocy 70 KM
  • T-60A – czołg wyposażony w silnik GAZ 203 o mocy 85 KM (produkowany od 1942 roku)
  • T-60-2 – czołg wyposażony w działko przeciwpancerne ZIS 193M kal. 45 mm
  • OSA-76 – prototyp czołgu wyposażony w armatę kal. 76,2 mm
  • OSA-57 – prototyp czołgu wyposażony w armatę przeciwpancerną ZIS-2 kal. 57 mm
  • OSA-23 – prototyp czołgu wyposażony w działko przeciwpancerne kal. 23 mm
  • OSA-12 – prototyp czołgu wyposażony w przeciwpancerny karabin maszynowy kal. 12,7 mm
  • BM-8-24 – wyrzutnia niekierowanych pocisków rakietowych RS-82 kal. 82 mm o 24 prowadnicach zamontowana na podwoziu czołgu T-60 (produkowana od września 1942 roku)
  • TACAM - rumuńskie działo samobieżne z armatą F-22 kal.76,2 mm, wyprodukowane na podwoziach odkupionych od Niemców.
  • A-40 KT - lekki czołg przystosowany do lotów jako szybowiec (z doczepionymi skrzydłami i sterami).

Użycie bojowe[edytuj | edytuj kod]

Czołgi T-60 , po uruchomieniu produkcji seryjnej, zostały wprowadzone do jednostek pancernych Armii Radzieckiej. Początkowo tworzono z nich samodzielne bataliony czołgów oraz bataliony niektórych brygad pancernych. Ich głównym zadaniem było prowadzenie działań rozpoznawczych. Z czasem zaczęto z nich tworzyć nawet tzw. lekkie brygady pancerne. Z uwagi na braki w uzbrojeniu pancernym, szczególnie w pierwszym okresie walk, używano ich również do wsparcia piechoty. Ponosiły przy tym ogromne straty z uwagi na słabe opancerzenie i uzbrojenie. Po wprowadzeniu do wyposażenia nowszych czołgów zostały one wycofane z użycia w jednostkach bojowych i przekazane do jednostek szkolnych.

Na tego typu czołgach szkolili się też polscy czołgiści w radzieckich szkołach wojskowych. Czołgi T-60 były również na wyposażeniu Centrum Wyszkolenia Armii w Riazaniu. Po przeniesieniu centrum do Polski, do Rembertowa, przybyły tam również 3 czołgi T-60. Zostały one przekazane Oficerskiej Szkole Broni Pancernej, gdzie były używane do końca 1945 r [2].

T-60 w fińskim muzeum, z nietypową armatą

Przypisy

  1. Według J. Magnuski, L.Ness w "Tanks and..." na stronie 155 podaje że wyprodukowano 6045 szt.
  2. Janusz Magnuski: Wozy bojowe LWP 1943-1983. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1985, s. 60. ISBN 83-11-06990-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Magnuski: Wozy bojowe LWP 1943-1983. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1985, s. 56-60. ISBN 83-11-06990-5.
  • Leland Ness: World War II Tanks and fighting vehicles. Londyn: Harper & Collins Publishers, 2002, s. 153-155. ISBN 000711228-9.
  • Steven J. Zaloga, James Grandsen: Soviet tanks and combat vehicles of World War Two. Londyn: Arms and Armour Press, 1984, s. 113-115. ISBN 0-85368-606-8.