T34 Calliope

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
T34 Calliope
Wyrzutnia T34 Calliope we Francji
Wyrzutnia T34 Calliope we Francji
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Typ pojazdu wyrzutnia rakietowa montowana na wieżyczce czołgu M4 Sherman
Historia
Prototypy 1943
Produkcja 1944
Wycofanie 1945
Dane techniczne
Dane operacyjne

T34 Calliopewyrzutnia rakietowa montowana na wieżyczce czołgu M4 Sherman.

Składała się z 60 rur i wystrzeliwała rakiety M8 kal. 114,3 mm (4,6 cala). Cała konstrukcja prowadnic wykonana była ze sklejki, gdyż była to konstrukcja jednorazowa tj. po wystrzeleniu wszystkich rakiet, była odrzucana i ulegała zazwyczaj zniszczeniu.

Zaletą wyrzutni była duża ilość wystrzeliwanych pocisków, znacznie większa niż w przypadku niemieckich Nebelwerferów czy radzieckich Katiusz. Wadą była mniejsza efektywność rakiet i fakt, że wyrzutnia była zawieszona nisko nad wieżyczką, a więc utrudniała ewakuację w razie trafienia (w przypadku oberwania się wyrzutni mogła ją nawet uniemożliwić).

Została opracowana w 1943, wyprodukowano około 200 szt. i w niewielkich ilościach używana była w różnych jednostkach pancernych Armii Stanów Zjednoczonych w latach 1944-1945, m.in. w amerykańskiej 2 Dywizji Pancernej we Francji.

Warianty[edytuj | edytuj kod]

  • T34 – wersja podstawowa, Składała się z 36 rur w dwóch rzędach na wierzchu i dwóch grup po 12 rur pod spodem, używała rakiet 4,6 calowych
  • T34E1 – wersja podobna do podstawowej, z tym, że spodnie zestawy składały się z 14 rur
  • T34E2 – zwiększony kaliber rakiet z 4,6 do 7,2 cala, liczba rur w wyrzutni pozostaje taka sama, użyty w walce w latach 1944-1945

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • II wojna światowa encyklopedia uzbrojenia. Warszawa: Muza S.A., 2000, s. 175. ISBN 83-7200-646-6.
  • Peter Chamberlain, Chris Ellis: British and American tanks of World War II. Nowy Jork: Arco Publishing Company, 1969. ISBN 0668018674.