TOG 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tank, Heavy, TOG 1
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Typ pojazdu czołg ciężki
Trakcja gąsienicowa
Załoga 8
Historia
Prototypy 1940
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Silnik silnik wysokoprężny Paxman V12 o mocy 600 KM
Pancerz 12-62 mm
Długość 10,13 m
Szerokość 3,12 m
Wysokość 3,05 m
Masa 64,5 t
Moc jedn. 9,3 KM/t
Osiągi
Prędkość 14 km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1x armata QF 2-pdr kalibru 40 mm

Tank, Heavy, TOG 1brytyjski prototypowy czołg ciężki opracowany w początkowej fazie II wojny światowej. Podczas projektowania pojazdu zakładano, że wojna przybierze, podobnie jak I wojna światowa, formę wojny pozycyjnej[1], w związku z czym czołg przystosowano do przekraczania okopów oraz wspierania nacierającej piechoty.

Czołg został opracowany przez Specjalny Komitet Rozwoju Pojazdów (Special Vehicle Development Committee), utworzony przez konstruktorów odpowiedzialnych za stworzenie brytyjskich czołgów podczas I wojny światowej, w większości już znajdujących się w wieku emerytalnym. W jego składzie znajdowali się Albert Stern (członek oryginalnego Landships Committee), Eustace Tennyson d'Eyncourt, Ernest Swinton, Harry Ricardo, Walter Gordon Wilson. Komitet ten był znany jako "The Old Gang" (stary gang) i skrót tej nazwy TOG został przyjęty dla jego konstrukcji[2].

TOG 1 charakteryzował się niewielką mobilnością, wyposażony był w wieżę czołgu Matilda Mk II z armatą 2-funtową i był przystosowany do przewożenia kilku żołnierzy piechoty.

Zbudowano tylko jeden, prototypowy egzemplarz pojazdu.

Brytyjski historyk wojskowości D. Fletcher podsumował trwający kilka lat program czołgów TOG (TOG 1 i TOG 2) jako: przerażające marnotrawstwo cennych zasobów w czasie, gdy kraj najmniej mógł sobie na to pozwolić[2].

Przypisy

  1. Paxman's Tank Propellant (ang.). Richard Carr's Paxman History Pages. [dostęp 2011-12-25].
  2. 2,0 2,1 David Fletcher, The Great Tank Scandal: British Armour In The Second World War Part 1, Londyn, HMSO, 1989, ISBN 0 11 290460 2, ss.22-24 (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]