Taça Brasil
Taça Brasil – brazylijskie rozgrywki pucharowe rozgrywane w latach 1959-1968 w celu wylonienia reprezentanta Brazylii w Copa Libertadores. W tym okresie był to najważniejszy turniej ogolnokrajowy w Brazylii. W odróznieniu jednak od obecnie rozgrywanej ligi brazylijskiej, turniej grany był systemem pucharowym (jak dziś Copa do Brasil).
Spis treści |
Copa Libertadores [edytuj]
Taça Brasil zorganizowano w celu wyłonienia reprezentanta Brazylii do niedawno utworzonego Copa Libertadores, południowoamerykańskiego odpowiednika rozgrywanego w Europie Pucharu Mistrzów.
W latach 1959-1964 zwycięzca Taça Brasil miał prawo gry w następnym roku w Copa Libertadores. W roku 1965 i 1966 prawo do gry w Pucharze Wyzwolicieli obok zwycięzcy miał także finalista. W roku 1967 i 1968 obok zwycięzcy Taça Brasil prawo gry w Copa Libertadores miał zwycięzca Torneio Roberto Gomes Pedrosa (turniej znany także pod nazwą "Taça de Prata"). W 1968 roku rozegrana została ostatnia edycja Taça Brasil. W roku 1969 i 1970 dwa do Copa Libertadores kwalifikowaly się dwa najlepsze kluby w Torneio Roberto Gomes Pedrosa. Od 1971 roku rozgrywa się mistrzostwa Brazylii (Campeonato Brasileiro).
Zwycięzcy [edytuj]
Kluby według tytułów [edytuj]
Królowie strzelców [edytuj]
- 1959 Léo (Bahia) 8 bramek
- 1960 Bececê (Fortaleza) 7 bramek
- 1961 Pelé (Santos) 9 bramek
- 1962 Coutinho (Santos) 7 bramek
- 1963 Pelé (Santos), Ruitter (Confiança) 12 bramek
- 1964 Pelé (Santos) 7 bramek
- 1965 Bitá (Náutico) 9 bramek
- 1966 Bitá (Náutico), Toninho Guerreiro (Santos) 10 bramek
- 1967 Chiclete (Treze) 6 bramek
- 1968 Ferreti (Botafogo) 7 bramek