Tabera
Na mapach:
| Tabera | |
| Państwo | |
| Położenie | 28°54′N 34°27′E |
Tabera lub Tabeera (hebr: תבערה; pożar, płonąć) - według biblijnej Księgi Liczb 11:1-3 i Księgą Powtórzonego Prawa 9:22 - to miejsce, w którym zatrzymali się Izraelici na pustkowiu półwyspu Synaj, kiedy byli prowadzeni z Egiptu przez Mojżesza do Ziemi Obiecanej.
Znajduje się pomiędzy Górą Synaj a Kibrot-Hattaawa (na terenie dzisiejszej muhafazy Synaj Południowy w Egipcie w protektoracie Święta Katarzyna). W Wadi Murrah, ok. 15 km od zachodniego wybrzeża czerwonomorskiej Zatoki Akaba, ok. 30 km na południowy zachód od Nuwajby. W pobliżu znajduje się prehistoryczny cmentarz Nuwamis oraz Wadi Nasib przy kamienistm szlaku beduińskim z Góry Synaj w stronę Dahab.
Tutaj tłum zaczął narzekać. Tu Jahwe zesłał ogień, który pochłonął pewnych ludzi na skraju obozowiska. Jednak Mojżesz za namową ludu zaczął błagać Boga, wtedy to ów ogień zgasł. Od tego wydarzenia, które tam nastąpiło, miejsce nazwano Tabera.
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednie obozowisko: Synaj |
Następne obozowisko: Kibrot-Hattaawa |