Tabularium
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tabularium – termin używany w Starożytnym Rzymie, oznaczający archiwum państwowe, archiwum wojskowe, świątynne, miejskie itp. w którym przechowywano najważniejsze dokumenty i akty prawne spisane na tabliczkach, zwojach papirusu i pergaminu. Archiwum takie było administrowane początkowo przez cenzorów, w późniejszym okresie przez specjalnie do tego powołanych kuratorów.
W roku 83 p.n.e. archiwum uległo zniszczeniu podczas pożaru na Kapitolu. Najstarsze, znane i częściowo zachowane Tabularium w Rzymie zostało odbudowane w 78 p.n.e. przez Kwintusa Latatiusa Katulusa na Forum Romanum u stóp Kapitolu.
Do naszych czasów z dawnego budynku pozostał fragment ściany pierwszego piętra wkomponowany w Pałac Senatorów.
