Tabulatura

Tabulatura - specjalny sposób zapisu nut używany od XV do XVII wieku, wykorzystujący litery i cyfry. Szczególnie popularne były: tabulatura lutniowa (do gry na lutni) i tabulatura organowa (na organy). Tabulatura to również zbiór tego rodzaju utworów muzycznych.

Spośród dawnych polskich tabulatur organowych znane były: tabulatura krakowskiego klasztoru św. Ducha (z ok. 1548 roku) i tabulatura Jana z Lublina (powstała w latach 1537-1548). Drugi z wymienionych zbiorów uchodzi za najobszerniejszy tego typu w Europie.

Obecnie tabulatura jest używana jako alternatywny sposób notacji dla instrumentów szarpanych, np. gitary. Jest łatwiejsza w czytaniu, pozwala na odczyt dźwięków bez znajomości nut. Posiada wiele oznaczeń związanych ze sposobem wydawania dźwięku związanych tylko z instrumentami szarpanymi (np. slide (glissando), hammering, tapping). W celu dokładnego zapisu rytmiki utworu pod danym dźwiękiem umieszcza się graficzne, umowne lub ułamkowe oznaczenia długości trwania danego dźwięku.

Przykład zapisu tabulaturowego dla gitary elektrycznej (motyw przewodni utworu Come as You are - Nirvana):

D|-----------------||-----------------------------------|| A|-----------------||-----------------------------------|| F|-----------------||o---------------------------------o|| C|-----------------||o---------------------------------o|| G|-----------------||------0---0---------2-------2------|| D|-----------0-0-1-||--2-----2---2-2-1-0---0-0-----0-1--|| Sposób odczytywania: Tabulaturę czyta się od lewej do prawej. Układ przypomina rzut prostopadły na gryf gitary gdzie pudło znajduje się po prawej stronie. Literami oznaczono nazwy strun, a pierwsza linia (na górze) oznacza najwyższą strunę gitary. Cyfry oznaczają numer kolejnego progu (liczony od strony główki) na strunie, jak i kolejność uderzania dźwięków.

Zobacz też

• Tabulatura gitarowa

Linki zewnętrzne

• TabWiki
• Tabulatury na gitarę