Taczalin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Taczalin
Kościół Nawiedzenia NMP w Taczalinie
Kościół Nawiedzenia NMP w Taczalinie
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat legnicki
Gmina Legnickie Pole
Liczba ludności (2013) 332[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Kod pocztowy 59-241
Tablice rejestracyjne DLE
SIMC 0365180
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Taczalin
Taczalin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Taczalin
Taczalin
Ziemia 51°09′19″N 16°18′08″E/51,155278 16,302222Na mapach: 51°09′19″N 16°18′08″E/51,155278 16,302222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Taczalinwieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Legnickie Pole[2].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Tanzlino[3][4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzym.-kat. fil. pw. Nawiedzenia NMP, z 1800 r., przebudowany w 1860 r.
  • cmentarz przykościelny
  • wiatrak koźlak, z XIX w.

inne zabytki:

  • dwór w Taczalinie, z 1794 r., przebudowany w XIX w.
  • zabudowania gospodarcze dworu
  • Dąb Dominik, 400-letni pomnik przyrody.
Wiejski Dom Kultury w Taczalinie

Sport i kultura[edytuj | edytuj kod]

W Taczalinie działa Wiejski Dom Kultury. Odbywają się tam regularnie warsztaty teatralne oraz muzyczne. Wiejski Dom Kultury w Taczalinie jest też miejscem, w którym odbywają się koncerty muzyczne. Znajduję się tam również mała sala kinowa oraz sala rekreacyjno-sportowa z bilardem i tenisem stołowym. WDK Taczalin pełni również funkcję sali bankietowej. Taczalin posiada również nowo wybudowany basen odkryty a także powstaje orlik dla mieszkańców.

Transport i komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Peron nieistniejącego już Dworca PKP Taczalin – Biernatki
Przystanek autobusowy Taczalin
Rondo Unii Europejskiej

Kolej[edytuj | edytuj kod]

W 1902 roku w miejscowości sąsiadującej z Taczalinem otwarto przystanek kolejowy Biernatki[6], obsługujący podróżujących na trasie Malczyce – Taczalin – Jawor. Nazwa przystanku w 1923 roku została zmieniona na Dworzec Taczalin – Biernatki. Pod tą nazwą istniał do czasu jego zamknięcia.

Ruch międzymiastowy i tranzyt[edytuj | edytuj kod]

  • odcinki dróg powiatowych: Nr 2202 relacji – Księginice – Taczalin, Nr 2177 relacji – Koskowice – Taczalin – drogi zbiorcze jednojezdniowe, dwupasowe.
  • Rondo Unii Europejskiej

Połączenia autobusowe z Legnicą, Ujazdem Górnym i Wrocławiem zapewnia sieć prywatnych przewoźników oraz PKS Legnica. Do 2001 roku przystanek autobusowy wykorzystywany był przez MPK Legnica i linię numer 12. W 2004 roku, w ramach upamiętnienia wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, znajdującemu się w centralnej części miejscowości rondu nadano nazwę Unii Europejskiej.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Kopalnia kwarcu Taczalin[edytuj | edytuj kod]

Wyrobisko kopalni w Taczalinie

Historia wydobycia kwarcu ze złoża "Taczalin" sięga lat 1972-1975. Potem produkcję wstrzymano, aż do 1993 roku. Początkowo eksploatacją i produkcją surowców kwarcowych zajmował się prywatny przedsiębiorca, a od 1997 roku działalność tę przejęła spółka "Kwarce" w Mikołajowicach, w ramach grupy kapitałowej KGHM Polska Miedź. W połowie 2003 roku lubińska firma PeBeKa połączyła się ze spółką "Kwarce", wchłaniając tym samym wspomniane kopalnie "Taczalin" i "Stanisław" oraz zakład kruszyw. Eksploatacja złoża i działalność przeróbcza trwały do 2005 roku[7]. W kotle wyrobiskowym ze względu na brak nasłonecznienia w okresie zimowym panuje specyficzny klimat zbliżony do alpejskiego przez co przez wiele miesięcy zalega tam śnieg. Przez kilka lat rozważane było różne wykorzystanie tego obiektu łącznie z kinematografią. Obecnie jednak najbardziej prawdopodobna jest kontynuacja wydobycia kwarcu ze złoża "Taczalin".

Ekologia w Taczalinie[edytuj | edytuj kod]

Próby wykorzystania energii wiatrowej w Taczalinie były podejmowane już w XIX wieku. Z tamtego czasu pochodzi wiatrak koźlak będący do dnia dzisiejszego zabytkiem tej miejscowości. Jednak wraz z upływem lat jego stan się pogarszał co doprowadziło do jego częściowej rozbiórki. Od zakończenia II Wojny Światowej musiało minąć sporo czasu, żeby w 2013 roku na ziemię taczalińską wróciły wiatraki i to od razu w liczbie 22 w ramach projektu budowy Elektrowni Wiatrowej Taczalin[9] . Oprócz wykorzystania energii ruchu powietrza ekologiczne działania dotknęły również segregacji odpadów komunalnych według programu Legnica-ECO2009. Skuteczność tego przedsięwzięcia zaowocowała wygraną w konkursie na najbardziej ekologiczną miejscowość powiatu legnickiego. W nagrodzie ufundowano mieszkańcom ogródek jordanowski i elementy małej architektury takie jak ławki czy fotele.

W Taczalinie powstaje schronisko dla bezdomnych zwierząt na które dotację przyznał fundusz Unii Europejskiej.

II wojna światowa w Taczalinie[edytuj | edytuj kod]

Rozważany kawałek pasa startowego
Betonowe fragmenty w miejscu rozważanego pasa startowego

Ze względu na położenie blisko lasów Taczalin posiadał jednostkę obronną w postaci stanowiska przeciwlotniczego zaopatrzone w działo kalibru 88 mm. Jednak podejrzewa się, że płaski, dobrze utwardzony jeszcze w latach 50-tych odcinek o długości blisko kilometra mógł służyć za lotnisko zapasowe dla miasta Legnica, chociażby ze względu na sprzyjające warunki wietrzne i topograficzne.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wykaz sołectw. Gmina Legnickie Pole. [dostęp 2014-04-04]. [zarchiwizowane z adresu 2014-04-04].
  2. Przeglądanie TERYT (Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2013–08–20].
  3. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis. dokumentyslaska.pl. [dostęp 2012-10-24].
  4. H. Markgraf, J. W. Schulte, Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis, Breslau 1889.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 31 sierpnia 2012]. s. 95.
  6. http://dolny-slask.org.pl/543539,Biernatki,Ladownia_kolejowa_Biernatki_d_przystanek.html
  7. http://lubin.naszemiasto.pl/artykul/1562971,lubin-pebeka-sprzedaje-kopalnie,id,t.html
  8. www.redbor.pl
  9. http://www.wsb-parkiwiatrowe.pl/ewgtaczalin/
  10. http://www.ruja.pl/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=8