Tadeusz Andrzejewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy archeologa i egiptologa. Zobacz też: Tadeusz Andrzejewski – działacz polski i dziennikarz na Litwie.

Tadeusz Andrzejewski (ur. w 1923 r. w Łodzi; zm. w 1961 r. w Łodzi), polski egiptolog i archeolog.

Po ukończeniu szkoły podjął pracę w Muzeum Narodowym w Warszawie w 1940 roku, od roku 1951 wykładał na Uniwersytecie Warszawskim.

W 1951 r. Tadeusz Andrzejewski wziął udział w polskiej misji archeologicznej w Kairze[potrzebne źródło], natomiast w 1959 asystował Kazimierzowi Michałowskiemu podczas prac wykopaliskowych w Mirmeki. W roku 1956 prowadził wykopaliska na Tell Atrib, (1957 - 1961) w delcie Nilu .

Podczas ostatniego roku prac poczynił wiele niezależnych badań i pomiarów wielu stanowisk archeologicznych w delcie Nilu, co przedstawił w sporządzonych raportach. Podczas prac konserwatorskich świątyni Hatszepsut prowadzonych przez ekspedycję polską był odpowiedzialny za konserwacje epigraficzne.

Egipska Służba Starożytności zleciła również Tadeuszowi Andrzejewskiemu opublikowanie sprawozdania z prac archeologicznych w grobowcu Ramzesa III, prowadził także badania terenowe polskiej ekspedycji w Nubii w 1959 i stworzył dokumentację Faras.

Ważniejsze prace:

  • Księga Umarłych piastunki Kai : papirus ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, Warszawa : Muzeum Narodowe, 1951
  • Starożytny Egipt, Warszawa : Czytelnik, 1952

Tłumaczenia wybranych, staroegipskich utworów literackich na język polski:

  • Opowiadanie egipskie, Warszawa : PWN, 1958
  • Pieśni rozweselające serce, Warszawa : PWN, 1963
  • Dusze boga Re, Warszawa : PWN, 1967