Tadeusz Barącz
Tadeusz Barącz (ur. 24 marca 1849 we Lwowie, zm. 13 marca 1905 tamże) – polski rzeźbiarz i medalier, twórca licznych rzeźb portretowych i pomników.
Pochodził z zasłużonej dla Lwowa i Polski rodziny polskich Ormian. Studia artystyczne pod kierunkiem Władysława Łuszczkiewicza odbył w Krakowie, następnie studiował w Monachium i Florencji. Wykonał wiele dekoracji budynków użyteczności publicznej we Lwowie, a także wiele nagrobków i pomników, w tym słynnego pomnika króla Jana III Sobieskiego na Wałach Hetmańskich. Był autorem m.in. posągów Kopernika, Mickiewicza, Czackiego, Ossolińskiego, Śniadeckiego i Długosza na gmachu III Gimnazjum przy ul. Batorego we Lwowie, popiersi Szewczenki, Siemiradzkiego, Lenartowicza, Matejki, Malczewskiego, pomników Kościuszki w Chicago, Mickiewicza w Karlowych Warach i Truskawcu. Był także autorem dwóch niezrealizowanych lwowskich pomników: pomnika Konstytucji 3 maja i pomnika upamietniającego Polaków poległych za wolność w powstaniach 1794-1831-1863 (który miał stanąć na Cmentarzu Łyczakowskim i nosił nazwę Obrona sztandaru).
Został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu Łyczakowskim. Jego młodszym bratem był Roman (1856-1919) - docent chirurgii Uniwersytetu Lwowskiego. Inny brat, Władysław był dyrektorem Teatru Wielkiego, Stanisław - utalentowanym poetą zaś Erazm inżynierem górnikiem i kolekcjonerem.
[edytuj] Bibliografia
- Helena d'Abancourt, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 292–293. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304034840
