Tadeusz Chróścielewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Chróścielewski
Tadeusz Chróścielewski by Zbigniew Kresowaty.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1920, Mińsk Mazowiecki
Data i miejsce śmierci 17 sierpnia 2005, Łódź
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi
Grób T. Chróścielewskiego na cmentarzu na Radogoszczu w Łodzi.

Tadeusz Chróścielewski (ur. 3 czerwca 1920 w Mińsku Mazowieckim, zm.17 sierpnia 2005 w Łodzi) – polski pisarz i tłumacz.

Ojciec poetki Doroty Chróścielewskiej i prawnika – prof. dr. Wojciecha Chróścielewskiego, mąż Honoraty Chróścielewskiej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Od 1945 roku związany z Łodzią. Od 1951 roku należał do PZPR[1]. Tworzył lirykę pejzażową i refleksyjną (Uczta Aureliana, Hipokrene warmińska, Jasień i jesień).

Pisał również powieści (Szkoła dwóch dziewcząt, Laska Matuzalema, Mój ożenek w krainie Feaków). Był tłumaczem poezji rosyjskiej, ukraińskiej i białoruskiej (m.in. Janka Kupała, Aleksiej Tołstoj). W 1985 r. wydał wspomnienia pod tytułem Uczeń czarnoksiężników.

Współpracował z wydawaną w Łodzi prasą codzienną oraz tygodnikami społeczno-kulturalnymi: „Wieś”, „Osnowa”, „Odgłosy”.

W 1955 roku złożył wniosek, aby metalowa rzeźba konia na budynku pierwszej w Łodzi lecznicy dla zwierząt przy ul. M. Kopernika 22, uwieczniony w Kwiatach polskich tzw. koń tuwimowski, została uznana za zabytek.

Autor napisów na łódzkich pomnikach: w mauzoleum na Radogoszczu[2] oraz „Pękniętego Serca”, upamiętniającego obóz dla polskich dzieci przy ul. Przemysłowej[3].

Zmarł nagle 17 sierpnia 2005, w wieku 85 lat. Pochowany na cmentarzu na Radogoszczu w Łodzi.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Szkoła dwóch dziewcząt
  • Laska Matuzalema
  • Mój ożenek w krainie Feaków

autobiografie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 125. ISBN 8322320736.
  2. Tu spoczywamy zamordowani w przeddzień wolności. Imiona i ciała zabrał nam ogień, żyjemy tylko w Waszej pamięci. Niechaj śmierć tak nieludzka nie powtórzy się.; „Głos Robotniczy” [Łódź] 30 VI 1959, nr 154, s. 4.
  3. Odebrano Wam życie, dziś dajemy Wam tylko pamięć.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław M. Bartelski: Polscy pisarze współcześni: informator 1944-1970. Warszawa: Agencja Autorska, 1972.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]