Tadeusz Chróścielewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Chróścielewski
Tadeusz Chróścielewski by Zbigniew Kresowaty.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1920, Mińsk Mazowiecki
Data i miejsce śmierci 17 sierpnia 2005, Łódź
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Grób T. Chróścielewskiego na cmentarzu na Radogoszczu w Łodzi.

Tadeusz Chróścielewski (ur. 3 czerwca 1920 w Mińsku Mazowieckim, zm.17 sierpnia 2005 w Łodzi) – polski pisarz i tłumacz.

Ojciec poetki Doroty Chróścielewskiej i prawnika – prof. dr. Wojciecha Chróścielewskiego, mąż Honoraty Chróścielewskiej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Od 1945 r. związany z Łodzią. Tworzył lirykę pejzażową i refleksyjną (Uczta Aureliana, Hipokrene warmińska, Jasień i jesień).

Pisał również powieści (Szkoła dwóch dziewcząt, Laska Matuzalema, Mój ożenek w krainie Feaków). Był tłumaczem poezji rosyjskiej, ukraińskiej i białoruskiej (m.in. Janka Kupała, Aleksiej Tołstoj). W 1985 r. wydał wspomnienia pod tytułem Uczeń czarnoksiężników.

Współpracował z wydawaną w Łodzi prasą codzienną oraz tygodnikami społeczno-kulturalnymi: "Wieś", "Osnowa", "Odgłosy".

W 1955 roku złożył wniosek, aby metalowa rzeźba konia na na budynku pierwszej w Łodzi lecznicy dla zwierząt przy ul. M. Kopernika 22, tzw. "koń tuwimowski", bo uwieczniony w Kwiatach polskich, został uznany za zabytek.

Autor napisów na łódzkich pomnikach: w mauzoleum na Radogoszczu[1] oraz "Pękniętego Serca", upamiętniającego obóz dla polskich dzieci przy ul. Przemysłowej[2].

Zmarł nagle 17 sierpnia 2005, w wieku 85 lat. Pochowany na cmentarzu na Radogoszczu w Łodzi.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Szkoła dwóch dziewcząt
  • Laska Matuzalema
  • Mój ożenek w krainie Feaków

autobiografie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tu spoczywamy zamordowani w przeddzień wolności. Imiona i ciała zabrał nam ogień, żyjemy tylko w Waszej pamięci. Niechaj śmierć tak nieludzka nie powtórzy się.; "Głos Robotniczy" [Łódź] 30 VI 1959, nr 154, s. 4.
  2. Odebrano Wam życie, dziś dajemy Wam tylko pamięć.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław M. Bartelski: Polscy pisarze współcześni: informator 1944-1970. Warszawa: Agencja Autorska, 1972.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]