Tadeusz Dominik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Tadeusza Dominika – artysty. Zobacz też: Tadeusz Dominik – mikolog.
Tadeusz Dominik
Imiona i nazwisko Tadeusz Dominik
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1928
Szymanów
Data i miejsce śmierci 20 maja 2014
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo, grafika, rzeźba, ceramika, tkanina artystyczna
Styl koloryzm
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Tadeusza Dominika na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach
w Warszawie

Tadeusz Dominik (ur. 14 stycznia 1928 w Szymanowie, zm. 20 maja 2014 w Warszawie) – polski malarz, grafik, rzeźbiarz, twórca tkanin artystycznych i ceramik[1].

Quote-alpha.png
Moje malarstwo jest w całości efektem otwarcia na naturę, jest inspirowane naturą. Nie ilustruję natury, ale swoimi obrazami otwieram drogę widzowi do jej własnego przeżywania.[2]

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z ubogiej rodziny rolniczej. Mimo że nie miał możliwości rozwijania talentu artystycznego, malował do dziecka. W latach 1946-1951 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1953 w pracowni prof. Jana Cybisa. Jeszcze przed jego otrzymaniem został asystentem w pracowni prof. Wacława Waśkowskiego na Wydziale Grafiki. Był stypendystą Rządu Francuskiego (1958-1959) i Ford Foundation (1961-1962). W Akademii przeszedł wszystkie stopnie kariery akademickiej od asystenta do profesora zwyczajnego, którym został w 1988. Dwukrotnie, w latach 1971-1974 i 1987-1989, był dziekanem Wydziału Malarstwa ASP. W 1990 przeszedł na emeryturę.

Bezpośrednio po studiach zajmował się grafiką, a od połowy lat 50. uprawia malarstwo i tkaninę artystyczną. Debiutował w 1951 na VII Wystawie Plastyki w Radomiu. Jego pierwsza wystawa indywidualna odbyła się w Zachęcie w 1957. Zagranicą zadebiutował pokazem prac (cykl drzeworytów pt. „Macierzyństwo”) na XXVIII Biennale w Wenecji w 1956. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych: w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, a także w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Museo de Bellas Artes w Caracas, Galerii Albertina w Wiedniu, Stedelijk Museum w Amsterdamie oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i zagranicą.

Zmarł 20 maja 2014 i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera D 22 rząd 1 grób 19)[3].

Prace Dominika były prezentowane także na licznych wystawach tymczasowych – indywidualnych i zbiorowych, m.in. na Guggenheim International Award (Nowy Jork, 1958), w Galerii Lambert (Paryż, 1959), Galerie für Moderne Kunst Varrelbisch (Hamburg, 1988), Starej Kordegardzie (Warszawa, 1988), Gallerie Lanterna (Sztokholm, 1990), Muzeum Archidiecezji Warszawskiej („Tadeusz Dominik i uczniowie”, 1992) i na Expo '92 (Sewilla).

Malarstwo Tadeusza Dominika cechuje styl, który łączy w sobie abstrakcyjne motywy inspirowane przyrodą z tradycjami polskiego koloryzmu.

Quote-alpha.png
Zbigniew Herbert: Świat Dominika to ogniste słoneczne koła, kwiaty, patyki w płocie, dzbany, bochny chleba, trawa.[2]

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Agra Art - Tadeusz Dominik (pol.) [dostęp 2011-06-19]
  2. 2,0 2,1 culture.pl - Tadeusz Dominik (pol.) [dostęp 2012-09-12]
  3. Wyszukiwarka cmentarna (pol.). [dostęp 2014-27-06].
  4. Monitor Polski nr 56 (pol.) [dostęp 2011-06-19]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]