Tadeusz Janczar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Janczar
Data
i miejsce urodzenia
25 kwietnia 1926
Warszawa  Polska
Data
i miejsce śmierci
31 października 1997
Warszawa  Polska
Zawód aktor
Współmałżonek 1. Elżbieta Babich
2. Małgorzata Lorentowicz
Lata aktywności 1946-1996
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Grób Tadeusza Janczara na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Tadeusz Janczar, właśc. Tadeusz Musiał (ur. 25 kwietnia 1926 w Warszawie, zm. 31 października 1997 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Mieszkał w podwarszawskim garnizonowym Rembertowie. W 1939 roku pod Oszmianą Rosjanie rozstrzelali jego ojca, a jego siostra zmarła z wycieńczenia na gruźlicę.

W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracyjnym harcerstwie. Był członkiem Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Był aktorem frontowym w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. W 1948 roku uzyskał dyplom aktorski i jednocześnie pracował w Teatrze Domu Wojska Polskiego. Potem grał na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Absolwent PWST w Łodzi. Jeden z czołowych aktorów tzw. polskiej szkoły filmowej. Jedną z ostatnich ról była kreacja lekarza Sergiusza Kazanowicza – byłego więźnia obozu koncentracyjnego w serialu telewizyjnym Dom. Mniej więcej od 1963 roku cierpiał na chorobę afektywną dwubiegunową, co praktycznie spowodowało zawieszenie kariery aktorskiej w latach 60. i 80. W tamtym czasie występował tylko w teatrze i radiu (m.in. jako Stach w powieści radiowej Matysiakowie).

Za wybitne zasługi dla kultury został w 1997 roku odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1]

Zmarł 31 października 1997. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (168 - 1 - 21/22).

Jego pierwszą żoną była teatralna inspicjentka Elżbieta Babich; ich synem jest aktor Krzysztof Janczar, zaś wnukiem także aktor Krzysztof Artur Janczar. Drugą żoną była aktorka Małgorzata Lorentowicz[2].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1955 - Nagroda Państwowa (za film Pokolenie)
  • 1955 - Nagroda Państwowa (za film Piątka z ulicy Barskiej)
  • 1955 - Złoty Krzyż Zasługi
  • 1967 - Medal 1000-lecia
  • 1970 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1975 - Medal 30-lecia Polski Ludowej
  • 1977 - Złoty Ekran - za kreacje aktorskie w spektaklach Teatru TV: "Relacja", "Rzecz listopadowa", "Trzeci maja"
  • 1977 - Odznaczony za zasługi dla Warszawy
  • 1978 - Odznaka "Zasłużony Działacz Kultury"
  • 1985 - Medal 40-lecia Polski Ludowej
  • 1986 - Nagroda Specjalna władz miasta stołecznego Warszawy z okazji 30-lecia "Matysiaków"
  • 1996 - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Przypisy

  1. M.P. z 1997 r. Nr 14, poz. 134
  2. Tygodnik Życie na Gorąco nr 27, 3 lipca 2014, s. 35

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]