Tadeusz Kazimierz Żuliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy lakarza weterynarii. Zobacz też: Tadeusz Józef Żuliński, pierwszy komendant Polskiej Organizacji Wojskowej.

Tadeusz Kazimierz Żuliński (ur. 2 kwietnia 1910 w Rzeszowie, zm. 11 marca 1967 w Lublinie) – polski lekarz weterynarii, specjalista anatomii patologicznej zwierząt.

Był profesorem Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz Wyższej Szkoły Rolniczej w Lublinie. Organizator i profesor Zakładu Anatomii Patologicznej Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego w Puławach. W latach 1928-1933 studiował we Lwowie weterynarię w Akademii Medycyny Weterynaryjnej oraz prawo (1933-1937) na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Dyplom lekarza weterynarii otrzymał w 1933 r., a dyplom magistra prawa w 1937 r. Jeszcze przed uzyskaniem dyplomu lekarza wet. rozpoczął pracę naukową w Katedrze Anatomii Patologicznej Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie i tej dyscyplinie naukowej pozostał wierny aż do śmierci. W 1935 r. na podstawie pracy pt. Wole rakowate u psów w obrazie anatomopatologicznym otrzymał stopień naukowy doktora medycyny weterynaryjnej. Wybuch II wojny światowej pokrzyżował plany naukowe związane z pracą w lwowskiej uczelni. Władze radziecki wprawdzie przyznały mu w 1940 r. stopień kandydata nauk oraz tytuł docenta, ale z uczelni był zmuszony odejść. W 1942 r. niemieckie władze okupacyjne skierowały dr T. Żulińskiego do Wydziału Weterynaryjnego PINGW w Puławach, powierzając zorganizowanie pracowni anatomopatologicznej. Po wyzwoleniu 1944 r. profesor T. Żuliński powrócił do pracy naukowej pełniąc jednocześnie funkcję kierownika Zakładu Anatomii Patologicznej na Wydziale Weterynaryjnym w Lublinie i Pracowni Patologii Komórkowej PIWet w Puławach. W ciągu 22 lat swej działalności na lubelskim Wydziale prowadził wykłady z anatomii patologicznej i weterynarii sądowej, a przez pewien czas wykłady z ustawodawstwa i administracji weterynaryjnej oraz propedeutyki weterynaryjnej. W latach 1948-1957 wykładał weterynarię sądową oraz administrację i ustawodawstwo weterynaryjnej na Wydziale Weterynaryjnym w Warszawie. Do 1953 r. prowadził na Wydziale Rolniczym UMCS wykłady z weterynarii i higieny zwierząt. W latach 1952-1963 pełnił z dużym zaangażowaniem funkcję dyrektora ds. naukowych w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym. Habilitował się w 1945 r. na podstawie rozprawy pt. Studia anatomopatologiczne nad zakaźnym zapaleniem mózgu koni i królików. Profesorem nadzwyczajnym został w 1946 r., a w 1962 r. profesorem zwyczajnym. W roku akademickim 1947/1948 był prodziekanem, a w latach 1948-1950 dziekanem Wydziału Weterynaryjnego UMCS w Lublinie.

Prof. Żuliński pozostawił bogaty dorobek naukowy w postaci licznych skryptów i podręczników oraz 60 prac naukowych z zakresu anatomii patologicznej zwierząt. Był autorem pierwszego w języku polskim oryginalnego podręcznika pt. Diagnostyka sekcyjna zwierząt domowych oraz współautorem podręcznika pt. Ogólna anatomia patologiczna zwierząt domowych. Był promotorem 16 przewodów doktorskich oraz dwóch przewodów habilitacyjnych. Pięciu spośród jego uczniów uzyskało tytuł profesora i pełni/pełniło funkcje kierownicze w instytucjach naukowych w Lublinie, Puławach i Olsztynie.

Pochowany został na lubelskim cmentarzu przy ul. Lipowej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]