Tadeusz Kijonka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Kijonka
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1936
Radlin
Poseł na Sejm kontraktowy
Przynależność polityczna poseł niezrzeszony
Okres urzędowania od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 40-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Tadeusz Bolesław Kijonka (ur. 10 listopada 1936 w Radlinie) – polski poeta, dziennikarz, autor utworów scenicznych, poseł na Sejm IX i X kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1960 studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1967 do 2013 pełnił funkcję kierownika literackiego Opery Bytomskiej. W latach 1985–1991 był posłem na Sejm PRL IX kadencji oraz na Sejm kontraktowy z ramienia PZPR, z której wystąpił wkrótce po wyborach w 1989. W latach 90. kandydował do Sejmu z listy PSL. W 1992 założył i został prezesem Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego[1]. Od założenia w 1995 nieprzerwanie do 2013 pełnił funkcję redaktora naczelnego miesięcznika społeczno-kulturalnego „Śląsk”. W 2010 był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przedterminowymi wyborami prezydenckimi[2].

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim (1988) i Komandorskim (1997) Orderu Odrodzenia Polski[3] i Brązowym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2006)[4]. W 2012 otrzymał wyróżnienie Śląski Szmaragd.

Twórczość poetycka[edytuj | edytuj kod]

Tadeusz Kijonka debiutował w „Trybunie Robotniczej” w 1955 tryptykiem pt. Konstantynopol Mickiewicza, za który otrzymał pierwszą nagrodę w studenckim konkursie poetyckim z okazji Roku Mickiewicza. O jego twórczości pisali m.in. Andrzej Krzysztof Waśkiewicz, Krzysztof Mętrak, Sergiusz Sterna-Wachowiak, Tadeusz Kłak, Bronisław Maj, Michał Sprusiński, Marian Kisiel, Anna Węgrzyniak, Krystyna Heska-Kwaśniewicz.

Wskazywano, że w twórczości Tadeusza Kijonki dominują wielokrotnie drążone, przekształcane i wzbogacane motywy śląskie (np. hałda, Leśnica, Radlin), ale również wątki romantyczne (np. odwołania do twórczości Adama Mickiewicza, bunt, dialogi z Bogiem), patriotyzm wyrażany m.in. zachwytem nad pięknem ojczyzny, umiłowaniem tradycji i rodzimego krajobrazu, a także nawiązania do bolesnych kart historii Polski oraz obecność motywów antycznych (Syzyf, Horacy)[5].

Marian Kisiel nazwał Tadeusza Kijonkę „poetą trzech tematów – ziemi, pamięci i ciała”[6].

Tadeusz Kijonka opublikował następujące tomy poetyckie:

  • Witraże (Katowice 1959) – debiut;
  • Rzeźba w czarnym drzewie (Katowice 1967);
  • Kamień i dzwony (Warszawa 1975);
  • Pod Akropolem (Warszawa 1979);
  • Śnieg za śniegiem (Warszawa 1981);
  • Poezja wybrane (Warszawa 1982);
  • Czas zamarły: wiersze stanu wojennego (Warszawa 1991 i Katowice 2011);
  • Echa: wiersze (Katowice 1992);
  • Siostry (wydanie bibliofilskie, Pszczyna 1992);
  • Labirynty. Pięć poematów polskich (Katowice 1993);
  • Z mojego brzegu. Liryki i monologi miłosne (wybór) (Katowice 1995);
  • Czas, miejsca i słowa. Wybór wierszy (Katowice 2013);
  • 44 sonety brynowskie z obrazami Jerzego Dudy-Gracza (Katowice 2014).

Przypisy

  1. Informacje na stronie Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego. [dostęp 2014-04-26].
  2. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 2014-04-26].
  3. M.P. z 1998 r. Nr 5, poz. 58
  4. Tadeusz Kijonka w bazie e-teatr.pl. [dostęp 2014-04-26].
  5. Edyta Antoniak-Kiedos, Nie tylko o 44 sonetach, [w:] Tadeusz Kijonka, 44 sonety brynowskie, Katowice 2014, s. 104
  6. Marian Kisiel, Trzy tematy, „Twórczość” nr 2/1995, s. 122

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]