Tadeusz Klimecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Klimecki
Tadeusz Klimecki
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1895
Tarnów
Data i miejsce śmierci 4 lipca 1943
Gibraltar
Przebieg służby
Lata służby 1914-1943
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa,
Kampania wrześniowa,
Kampania francuska 1940
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tadeusz Apolinary Klimecki (ur. 23 listopada 1895 w Tarnowie, zm. 4 lipca 1943 w Gibraltarze) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i służba w c. i k. Armii[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 23 listopada 1895 w Tarnowie jako syn Józefa i i matka Ludwiki, z domu Regiec. Ukończył gimnazjum w Jaśle. Podjął studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Działał w organizacjach niepodległościowych. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii, skierowany do szkoły oficerskiej, a po jej ukończeniu jako dowódca plutonu wysłany na front włoski. W 1915 awansowany do stopnia chorążego, w 1916 do stopnia podporucznika. Następnie został dowódcą kompanii, był trzykrotnie ranny na froncie włoskim.

Służba w Wojsku Polskim[edytuj | edytuj kod]

U schyłku wojny w listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Był organizatorem, a od listopada 1918 do października 1925 był dowódcą kompanii i batalionu w 16 Pułku Piechoty w Tarnowie. W czasie wojny z bolszewikami jako porucznik, następnie kapitan, przez pięć dni dowodził swoją jednostką (31 lipca - 4 sierpnia 1920). Został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z 1 lipca 1925. Od października 1925 do października 1927 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Studia ukończył z lokatą pierwszą i od października 1927 do 1930 służył jako szef sztabu 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu. Od 1930 do 1934 pracował jako wykładowca taktyki, a potem kierownik katedry taktyki Wyższej Szkoły Wojennej. W 1931 został awansowany na podpułkownika dyplomowanego. W latach 1934–1936 zastępca dowódcy 18 Pułku Piechoty w Skierniewicach, od 1936 do 1938 dowódca 5 Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu. Został awansowany na pułkownika dyplomowanego od 1 stycznia 1938 i wówczas ponownie przeniesiony do Wyższej Szkole Wojennej, gdzie został kierownikiem II rocznika.

Po wybuchu II wojny światowej został przydzielony do Oddziału III Sztabu Naczelnego Wodza na stanowisku szefa Wydziału Operacyjnego. Po kampanii wrześniowej przedostał się przez Rumunię do Francji. Od grudnia 1939 do czerwca 1940 był szefem Oddziału III Sztabu Naczelnego Wodza we Francji, od lipca 1940 do lipca 1943 szefem Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii, w 1941 został awansowany na generała brygady.

Zginął w katastrofie lotniczej 4 lipca 1943 w Gibraltarze. Został pochowany na cmentarzu Polskich Lotników w Newark, pod Lincoln, Anglia.

Ekshumacja i badania w 2010[edytuj | edytuj kod]

Grób Tadeusza Klimeckiego na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

W grudniu 2010 ramach śledztwa Instytutu Pamięci Narodowej dokonano ekshumacji poległych w katastrofie w Gibraltarze oficerów, w celu przeprowadzenia badań w Zakładzie Medycyny Sądowej Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie[1].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Tablica pamiątkowa w Jaśle
  • kapitan – zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919
  • major – ze starszeństwem z 1 lipca 1925
  • podpułkownik – ze starszeństwem z 1 stycznia 1931
  • pułkownik – ze starszeństwem z 19 marca 1938
  • generał brygady – ze starszeństwem z 6 lutego 1941

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozpoczęto badania szczątków ofiar katastrofy gibraltarskiej (pol.). [dostęp 2010-12-04].
  2. Dekret Wodza Naczelnego L. 2639 z 22 lutego 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 9 poz. 265

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • T. Kryska Karski S. Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991.
  • H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 1, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1998.
  • Władysław Bartosz: Małopolski słownik biograficzny uczestników działań niepodległościowych 1939-1956. T. 11. Kraków: Barbara, 2005, s. 58-59. ISBN 83-921802-1-6.
  • Lista oficerów Wojska Polskiego z lat 1914-1939. Tadeusz Klimecki. officersdatabase.appspot.com. [dostęp 14 października 2014].

Poprzednik
Aleksander Kędzior
Flaga Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.svg Szef Sztabu Generalnego
Wojska Polskiego

1940-1943
Flaga Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.svg Następca
Stanisław Kopański