Tadeusz Mosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tadeusz Andrzej Mosz
Tadeusz Andrzej Mosz
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1954
Legnica
Data i miejsce śmierci 4 lutego 2014
Warszawa
Przyczyna śmierci choroba nowotworowa
Miejsce spoczynku Cmentarz Wojskowy na Powązkach
Zawód dziennikarz
Alma Mater Uniwersytet Śląski w Katowicach
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Tadeusz Mosz w Wikicytatach
Grób Tadeusza Mosza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Tadeusz Andrzej[1] Mosz (ur. 25 stycznia 1954 w Legnicy, zm. 4 lutego 2014 w Warszawie[2]) – polski dziennikarz, prezenter telewizyjny, publicysta ekonomiczny. Pasjonat problematyki gospodarczej, rynków kapitałowych i finansowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia dziennikarskie na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Od 1980 roku był związany z TVP. Autor programów o tematyce ekonomicznej i reformie gospodarczej, m.in. "Jak jest, jak może być, jak być powinno, czyli jak przekształcić system centralnie planowany w rynkowy". Autor i pomysłodawca widowiska na żywo "Otwarte studio" (1989–1991), emitowanego przez kilka godzin w nocy z piątku na sobotę w TVP1 w formule tzw. telewizyjnego "Hyde Parku", gdzie bez skrępowania można było prowadzić spór z przedstawicielami ówczesnej władzy. Był także współautorem i prowadzącym poranny magazyn "Kawa czy herbata" w TVP 1.

Współpracował z Gazetą Giełdy „Parkiet”, gdzie był doradcą prezesa zarządu i kierownikiem zespołu analityków giełdowych. Ponownie związał się z TVP w 1996 roku – z "Giełdą", programem o rynku papierów wartościowych. W latach 2001–2002 prezentował własne komentarze ekonomiczne w "Panoramie" w TVP2.

Od października 2001 do września 2006 pomysłodawca, autor i prowadzący magazyn ekonomiczny "Plus Minus" w TVP1. Od jesieni 2006 autor "Plus Minus" w TVP3, potem TVP Info. Od 2011 roku pomysłodawca, autor i prowadzący program "Mówisz Mosz" w TVP Info. W 2003 roku program "Plus Minus" i jego twórca zostali uhonorowani Medalem Europejskim. Od 2 marca 2009 program "Plus Minus" ponownie gościł na antenie telewizji publicznej w TVP Info, z Tadeuszem Moszem jako prowadzącym.

W 2004 wystąpił w serialach Czwarta władza (wcielił się w rolę dziennikarza przeprowadzającego wywiad z Zielenieckim) oraz Bulionerzy (odc. 12)[3].

Przez pięć lat był felietonistą „Przekroju”, a wcześniej „BusinessWeek” i „Businessman Magazine”. Publikował także swoje wideofelietony na łamach portalu interia.pl. Od 2004 roku do końca października 2007 w radiu PiN 102FM z sobotnią audycją "Co mnie dziwi". Od 5 listopada 2007 roku prowadził w radiu TOK FM codzienny poranny autorski program "EKG – Ekonomia, Kapitał, Gospodarka", publikował także felietony w "Businessman.pl"

Od marca do czerwca 2012 wraz z Janem Wróblem na antenie TVP1 prowadził program publicystyczny Kto za to zapłaci?.

Zmarł wskutek choroby nowotworowej[2]. 14 lutego 2014 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[4].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Laureat wielu nagród i wyróżnień dziennikarskich. M.in. Dziennikarz Gospodarczy Roku 2002 miesięcznika "Pieniądz", Dziennikarz Gospodarczy Roku 2004 "Gazety Finansowej", laureat tytułu "Solidna Firma 2004", zdobywca nagrody specjalnej im. Eugeniusza Kwiatkowskiego za najlepszy utwór dziennikarski o tematyce ekonomicznej w 2002 roku, przyznany przez Akademię Ekonomiczną w Krakowie, zdobywca nagrody "Ostre Pióro", przyznawanej przez BCC. Został uhonorowany tytułem „Człowiek Przyjazny Przedsiębiorczości 2009” przez Kapitułę Ogólnopolskiego Konkursu „Samorząd Przyjazny Przedsiębiorczości”. W 2004 był nominowany do nagrody Wiktora. W październiku 2013 roku otrzymał statuetkę w pierwszej edycji plebiscytu "Radiofony" w kategorii Dziennikarz radiowy[5].

W 2011 został powołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego w skład Kapituły Nagrody Gospodarczej Prezydenta RP[6].

Został odznaczony pośmiertnie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy dziennikarskiej i publicystycznej oraz osiągnięcia w popularyzowaniu wiedzy z dziedziny ekonomii, finansów i gospodarki[7].

Przypisy