Tadeusz Pietrzykowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Tadeusz Pietrzykowski
Pseudonim Teddy
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1917
Warszawa
Data i miejsce śmierci 17 kwietnia 1991
Bielsko-Biała
Obywatelstwo  Polska
Kategoria wagowa kogucia

Tadeusz Pietrzykowski ps. „Teddy” (ur. 8 kwietnia 1917 w Warszawie, zm. 17 kwietnia 1991 w Bielsku-Białej) – polski bokser, trener, nauczyciel wychowania fizycznego, żołnierz WP, jeden z pierwszych więźniów niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau (nr obozowy 77).

Karierę bokserską rozpoczął w 20-leciu międzywojennym jako gimnazjalista, trenując między innymi pod okiem słynnego Feliksa Stamma. Był wicemistrzem Polski i mistrzem Warszawy w wadze koguciej.

Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył jako podchorąży Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu w obronie Warszawy. Po kapitulacji próbował na wiosnę 1940 r., przedostać się do Francji i wstąpić do formowanych tam wojsk polskich. Aresztowany przez Niemców, w pobliżu granicy węgiersko-jugosłowiańskiej, przetrzymywany był kolejno w więzieniach w Muszynie, Nowym Sączu oraz Tarnowie, skąd został 14 czerwca tego samego roku, deportowany z pierwszym transportem więźniów do obozu zagłady Auschwitz-Birkenau. Do historii przeszedł przede wszystkim jako bokser toczący pojedynki w obozie koncentracyjnym. Pierwszą walkę stoczył w marcu 1941 r., wygrywając z byłym zawodowym mistrzem Niemiec w wadze średniej, Walterem Düningiem (walka nie miała oficjalnego charakteru, a Düning przerwał ją w momencie, gdy wynik przemawiał na korzyść Pietrzykowskiego). W Oświęcimiu, Teddy stoczył według różnych szacunków od 40 do 60 walk, pokonując między innymi holenderskiego mistrza kraju w wadze pół średniej, Leu Sandersa. Deportowany w 1943 r., do obozu zagłady Neuengamme, kontynuował walki bokserskie, ścierając się na ringu między innymi z niemieckim bokserem Schally Hottenbachem. W Neuengamme, Pietrzykowski stoczył około dwudziestu walk. Wyzwolenia przez żołnierzy brytyjskich doczekał 15 kwietnia 1945 r., w obozie Bergen-Belsen. Po wyzwoleniu wstąpił do 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka, gdzie zajmował się organizacją zajęć sportowych wśród żołnierzy.

Był pierwowzorem bohatera noweli „Bokser i śmierć” Józefa Hena, na podstawie której słowacki reżyser Peter Solan zrealizował w 1962 r., film fabularny o tym samym tytule.