Taiji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Taiji
Nazwa chińska
Hanyu pinyin Tàijí
Wade-Giles T’ai-chi
Zn. tradycyjne 太極
Zn. uproszczone 太极

Taiji - chińska koncepcja filozoficzna związana z konfucjanizmem oraz taoizmem, tłumaczona jako "najwyższa ostateczność". Taiji to nazwa stanu wszechświata, w którym doszło do podziału na yin i yang; jest przeciwieństwem wuji, stanu sprzed tego podziału.

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Popularne wyobrażenie taiji, czyli Taijitu, 太極圖
Część serii na temat
Taoizmu
Yin yang.svg
Wierzenia
Dao · De
Wuji · Taiji
Yin i yang · Wu xing
Qi ·Neidan
Wu wei
Święte księgi
Daodejing · Zhuangzi
Liezi · Daozang
Główni myśliciele
Laozi · Zhuangzi
Zhang Daoling · Zhang Jiao
Ge Hong · Chen Tuan
Wang Chongyang
Szkoły
Wudoumi Dao · Tianshi Dao
Shangqing · Lingbao
Quanzhen · Zhengyi Dao
Xuanxue

Znak ji (极) w jezyku chińskim oznacza "belkę kalenicową". Z kolei słowo tai (太) jest używane do stopniowania rzeczowników.

Taiji to zatem dosłownie "najwyższa belka kalenicowa". Termin ten ma oznaczać byt, który jednocześnie łączy i rozgranicza świat na dwa pierwiastki yin i yang, tak jak belka kalenicowa jednocześnie łączy i rozgranicza dwie połacie dachowe (zacienioną i oświetloną słońcem). Ten fenomen jednoczesnego łączenia i rozgraniczenia jest wyrażany za pomocą taijitu, czyli "diagramu taiji".

Przeciwieństwem taiji jest wuji - stan wszechświata, w którym nie doszło jeszcze do podziału na yin i yang.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]