Tajwańska kolej wysokich prędkości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pociąg Shinkansen typu 700T na Tajwanie

Tajwańska kolej wysokich prędkości (chiń. trad.: 台灣高速鐵路; pinyin: Táiwān Gāosù Tiělù) – odcinek kolei dużych prędkości na Tajwanie łączący Tajpej na północy wyspy i Kaohsiung na południu. Trasa oddana została do użytku 5 stycznia 2007, całość liczy 335,5 kilometrów. Po odcinku poruszają się pociągi Shinkansen typu 700T, osiągające prędkość 300 km/h, dzięki czemu podróż pomiędzy Tajpej a Kaohsiung skróciła się z 4,5 godziny do około 90 minut.

Całkowity koszt projektu oszacowywany jest na około 15 miliardów dolarów, i jest to dotychczas jedna z największych prywatnie sfinansowanych inwestycji transportowych na świecie.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Zaplanowano trzynaście stacji Tajwańskiej kolei wysokich prędkości, dotychczasowy odcinek składający się z ośmiu stacji (w Tajpej, Banqiao, Taoyuan, Xinzhu, Taizhong, Jiayi, Tainan i Zuoying) otwarty został 5 stycznia 2007. Kolejne 5 stacji (w Nangang, Miaoli, Zhanghua, Yunlin i Kaohsiung) powstanie w przyszłych latach. Obecnie trwają intensywne prace nad ich budową.

Przebieg trasy szybkiej kolei tajwańskiej.
Stacja Stan obecny Położenie
Nangang (w planie) odcinek podziemny
Tajpej ukończona odcinek podziemny
Banqiao ukończona odcinek podziemny
Taoyuan ukończona odcinek podziemny

odnoga do lotniska

Xinzhu ukończona odcinek nadziemny
Miaoli (w planie) odcinek nadziemny
Taizhong ukończona odcinek nadziemny
Zhanghua (w planie) odcinek nadziemny
Yunlin (w planie) odcinek nadziemny
Jiayi ukończona odcinek nadziemny
Tainan ukończona odcinek nadziemny
Zuoying ukończona odcinek naziemny
Kaohsiung (w planie) odcinek podziemny

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

W 1981 roku władze Arabii Saudyjskiej zaproponowały stworzenie systemu linii kolei miejskich na Tajwanie. Początkowo linie te miały mieć w sumie 22 km długości i miały się składać z dwóch linii dwutorowych, jedna linia dla ruchu podmiejskiego i druga dla dalekobieżnego.

W 1982 roku podczas budowy tego systemu zmieniono plany i zamiast linii o szerokości 1067 mm (japońska) zbudowano 1435 mm (europejska), przez co prędkość konstrukcyjna wzrosła z 200-250km/h do 300km/h.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Graff M., Linie i pociągi dużych prędkości na Tajwanie. w: Świat Kolei 2/2008.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons