Tajwańska kolej wysokich prędkości

Tajwańska kolej wysokich prędkości (chin. trad.: 台灣高速鐵路; pinyin: Táiwān Gāosù Tiělù) – odcinek kolei dużych prędkości na Tajwanie łączący Tajpej na północy wyspy i Kaohsiung na południu. Trasa oddana została do użytku 5 stycznia 2007, całość liczy 335,5 kilometrów. Po odcinku poruszają się pociągi Shinkansen typu 700T, osiągające prędkość 300 km/h, dzięki czemu podróż pomiędzy Tajpej a Kaohsiung skróciła się z 4,5 godziny do około 90 minut.

Całkowity koszt projektu oszacowywany jest na około 15 miliardów dolarów, i jest to dotychczas jedna z największych prywatnie sfinansowanych inwestycji transportowych na świecie.

Przebieg [edytuj]

Zaplanowano trzynaście stacji Tajwańskiej kolei wysokich prędkości, dotychczasowy odcinek składający się z ośmiu stacji (w Tajpej, Banqiao, Taoyuan, Xinzhu, Taizhong, Jiayi, Tainan i Zuoying) otwarty został 5 stycznia 2007. Kolejne 5 stacji (w Nangang, Miaoli, Zhanghua, Yunlin i Kaohsiung) powstanie w przyszłych latach. Obecnie trwają intensywne prace nad ich budową.

Przebieg trasy szybkiej kolei tajwańskiej.

Stacja	Stan obecny	Położenie
Nangang	(w planie)	odcinek podziemny
Tajpej	ukończona	odcinek podziemny
Banqiao	ukończona	odcinek podziemny
Taoyuan	ukończona	odcinek podziemny odnoga do lotniska
Xinzhu	ukończona	odcinek nadziemny
Miaoli	(w planie)	odcinek nadziemny
Taizhong	ukończona	odcinek nadziemny
Zhanghua	(w planie)	odcinek nadziemny
Yunlin	(w planie)	odcinek nadziemny
Jiayi	ukończona	odcinek nadziemny
Tainan	ukończona	odcinek nadziemny
Zuoying	ukończona	odcinek naziemny
Kaohsiung	(w planie)	odcinek podziemny

Historia [edytuj]

Początki [edytuj]

W 1981 roku władze Arabii Saudyjskiej zaproponowały stworzenie systemu linii kolei miejskich na Tajwanie. Początkowo linie te miały mieć w sumie 22 km długości i miały się składać z dwóch linii dwutorowych, jedna linia dla ruchu podmiejskiego i druga dla dalekobieżnego.

W 1982 roku podczas budowy tego systemu zmieniono plany i zamiast linii o szerokości 1067 mm (japońska) zbudowano 1435 mm (europejska), przez co prędkość konstrukcyjna wzrosła z 200-250km/h do 300km/h.