Takin

Takin
Budorcas taxicolor
Hodgson, 1850
Takin złocisty
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Gromada	ssaki
Podgromada	ssaki żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	parzystokopytne
Rodzina	krętorogie
Podrodzina	kozłowate
Rodzaj	Budorcas
Gatunek	takin
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
narażony na wyginięcie
Zasięg występowania
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Takin (Budorcas taxicolor) - ssak z rodziny krętorogich, jedyny przedstawiciel rodzaju Budorcas Hodgson, 1850. Jego najbliższym krewniakiem jest piżmowół. Najbardziej aktywny wieczorem i nocą. Pochodzi ze wschodnich Himalajów.

Podgatunki: Wyróżnia się cztery podgatunki takinów:

• B. taxicolor taxicolor, takin miszmi;
• B. taxicolor bedfordi, takin złocisty;
• B. taxicolor tibetana, takin tybetański lub syczuański;
• B. taxicolor whitei, takin butański.

Wygląd: Długość ciała ok. 2 m, wysokość do 1,3 m, waga do 350 kg. Gruba sierść w kolorze od żółto-złotego, beżowego, ciemnoczerwonego do czarnego. Przedstawiciele obu płci posiadają krótkie, grube rogi.

Występowanie: wschodnie Himalaje i Wyżyna Tybetańska, od 2500 do 4250 m n.p.m.

Ruja i poród: Lipiec-sierpień. Byki w tym okresie są bardzo niebezpieczne. W tym czasie zwierzęta (aż do końca jesieni lub początku zimy) tworzą większe stada. Samice w mniejszych stadach (wiosna, zima) rodzą cielęta w kwietniu lub marcu.

Takiny w Polsce: Takiny miszmi można zobaczyć w ogrodach zoologicznych w Krakowie, Wrocławiu i Gdańsku, natomiast syczuańskiego w Warszawie.

Podgatunki takinów

Takin syczuański