Talassa (księżyc)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Talassa | |
 Talassa, zdjęcie wykonane przez sondę Voyager 2 |
|
| Planeta | Neptun |
| Odkrył | Richard J. Terrile (Voyager Imaging Team) |
| Data odkrycia | sierpień 1989 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1989 N 5 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 50 100 km |
| Mimośród | 0,000 |
| Okres obiegu | 0,311 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 0,205° |
| Długość węzła wstępującego | 90,2° |
| Argument perycentrum | 316,3° |
| Anomalia średnia | 193,6° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 108×100×52 km |
| Masa | 3,7 × 1017 kg |
| Średnia gęstość | ~1,3 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,013 m/s2 |
| Albedo | 0,09 |
| Temperatura powierzchni | ~51 K |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Talassa (Neptun IV, ang. Thalassa) – drugi (w kolejności od planety) księżyc Neptuna. Nazwa satelity pochodzi od Talassy, córki Eteru i Hemery z mitologii greckiej. Thalassa to również greckim określeniem morza.
Talassa została odkryta w sierpniu 1989 r. ze zdjęć zrobionych przez sondę Voyager 2. Otrzymała tymczasowe oznaczenie S/1989 N 5.
Ma nieregularny kształt i nie wykazuje śladów jakiejkolwiek modyfikacji geologicznej. Orbita Talassy znajduje się wewnątrz granicy Roche'a, przez co siły pływowe działające na ten księżyc spowodują, że pewnego dnia spadnie na Neptuna lub rozpadnie się na kawałki, a jego pozostałości zasilą pierścień planety.
Zobacz też [edytuj]
- chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- lista księżyców Neptuna – zestawienie podstawowych danych
|
|||||||
