Talos (olbrzym)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Talos (gr. Τάλως Tálōs, łac. Talus) – w mitologii greckiej olbrzym z brązu, strażnik Krety.

Wykonany został przez Hefajstosa (wedle innej wersji mitu przez Dedala) i podarowany królowi Minosowi. Uważano go także za ostatniego przedstawiciela rasy brązu, syna Kresa, ojca Leukosa, a nawet Hefajstosa. Na rozkaz Minosa lub Zeusa po trzykroć dziennie obchodząc wyspę, strzegł Krety przed cudzoziemcami – ujrzawszy ich, rozgrzewał się do czerwoności i brał ich w objęcia. Walczył rzucając z daleka olbrzymimi głazami. Jego słabym punktem była żyła zamknięta w dolnej części nogi[1], wedle niektórych wersji na stopie[2], małą kostką. Nie można było go zranić w żadnym innym miejscu[1].

Kiedy Talos chciał odpędzić od Krety Argonautów, Medea swoimi czarami zerwała tę kostkę[1] albo sprawiła, iż postradał zmysły, sam ją sobie zrywając[2], przez co olbrzym zmarł. Istnieje również druga wersja jego śmierci, według której Pojas[1] lub jego syn Filoktet przeszył to miejsce swą strzałą[2].

Talos był zsyłany przez Hefajstosa, boga ognia i boskiego kowala, do wykonywania prac.

W 2011 opisano nowy rodzaj dinozaura z rodziny troodonów, którego nazwano jako nazwę rodzajową imię tego olbrzyma[3].

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Talos w Wikisłowniku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo we Wrocławiu, 1997, s. 332-333. ISBN 978-83-04-04673-3.
  2. 2,0 2,1 2,2 Joël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Książnica, 2006, s. 301, seria: Słowniki Encyklopedyczne Książnicy. ISBN 978-83-7132-841-1.
  3. Lindsay E. Zanno, David J. Varricchio, Patrick M. O’Connor, Alan L. Titus, Michael J. Knell. A New Troodontid Theropod, Talos sampsoni gen. et sp. nov., from the Upper Cretaceous Western Interior Basin of North America. „PLoS ONE”. 6, 2011-09. doi:10.1371/journal.pone.0024487 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 1295–1296. ISBN 83-7399-022-4.