Tam gdzie spadają anioły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tam gdzie spadają anioły
Autor Dorota Terakowska
Miejsce wydania Kraków
Język polski
Data I wyd. 1998
Wydawca Wydawnictwo Literackie
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Tam gdzie spadają aniołypowieść Doroty Terakowskiej wydana w 1998, wyróżniona nagrodą polskiej sekcji IBBY. Oprócz warstwy fabularnej, sporo miejsca zajmują w niej rozważania mistyczne (biblijne, religijne).

Bohaterowie obdarzeni imionami przewijającymi się w całej twórczości autorki (główna bohaterka to Ewa, ojciec – Jan, matka – Anna, babcia – Maria).

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Ewa w wieku pięciu lat traci swego Anioła Stróża o imieniu Ave. Anioł spada na ziemię po wyczerpującej i niszczącej walce z Aniołami Ciemności. Razem z nim spada mroczne alter ego – Vea, przybierający różne postaci: pająka, robaka, a najczęściej czarnego kruka. Ave na ziemi jest słaby, zaniedbany, bezdomny. Mieszka w opuszczonej parceli, niedaleko osiedla ludzi bogatych (klasa średnia). Ewa szybko domyśla się, kim on jest. Często ze sobą rozmawiają. Jednak z chwilą, gdy Ave traci swą moc, Ewę spotykają same nieszczęścia. Po wielu drobnych wypadkach, okazuje się, że choruje na wyjątkowo zjadliwą postać białaczki. Lekarze nie dają jej szans. Babcia Maria znajduje wtedy pióro Ave, zgubione kilka lat wcześniej podczas upadku na ziemię. Anioł chce ratować dziewczynkę, dlatego zdradza jej tajemnicę, jak umocnić pióro, aby on odzyskał moc i mógł jej pomóc. W końcu wszystko kończy się szczęśliwie, ale do happy endu prowadzi długa droga. Ewa odzyskuje zdrowie, jej pragmatyczny ojciec uzależniony od Internetu odzyskuje wiarę w Boga, matka – rzeźbiarka, cierpiąca na brak weny twórczej – robi wspaniałą Pietę. Ave sprawia, ze cała rodzina zapomina o jego ingerencji. Za karę, za zdradzenie niebiańskich tajemnic, zostaje wypędzony na samotną planetę. Po wielu wiekach jednak Bóg zaludnia ją i Ave staje się jej Archaniołem.