Tamaryna białoczuba
| Tamaryna białoczuba | |
| Saguinus oedipus[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | naczelne |
| Rodzina | płaksowate |
| Podrodzina | pazurkowcowate |
| Rodzaj | Saguinus |
| Gatunek | tamaryna białoczuba |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Tamaryna białoczuba (Saguinus oedipus) – gatunek ssaka z rodziny pazurkowców, rzędu naczelnych. Tamaryna ta jest gatunkiem krytycznie zagrożonym wymarciem[2].
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Tamaryna białoczuba żyje w północnej Kolumbii, gdzie zamieszkuje tereny krzewiaste oraz lasy.
Opis [edytuj]
Tamaryna białoczuba osiąga długość ciała ok. 30 cm, ogona 30-40 cm, natomiast waży ok. 0,5 kg. Ssak ten posiada skąpo owłosioną szeroką, ciemnoszarą twarz; białą, długą, stojącą grzywę; grzbiet ciemnobrązowy bądź ceglastobrunatny; spód ciała i kończyny białawe. Posiadają one bogaty repertuar dźwięków, podobnych do ptasich treli. Tamaryna białoczuba jest aktywna w dzień, noce spędza w rozgałęzieniach konarów. Żyje około 15 lat.
Odżywianie [edytuj]
Tamaryna białoczuba odżywia się owadami, pająkami, małymi ptakami, jaszczurkami, żabami, owocami, kwiatami oraz żywicą drzew.
Przypisy
- ↑ Saguinus oedipus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Saguinus oedipus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
- Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.
