Tamburyn prowansalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tamburyn prowansalski to tradycyjny instrument perkusyjny membranowy używany przez górali wypasąjacych bydło w Prowansji (głównie w okolicach Camargue). Ma od 30 do 40 cm długości. Składa się z membrany (wibrator) naciągniętej na podłużny, wygięty stelaż, tradycyjnie wykonywany ze szkieletów żabich[potrzebne źródło]. Występuje zawsze w połączeniu z piszczałką zw. galoubet (Schwegel), trzymaną w prawej ręce, podczas gdy lewą grający uderza w tamburyn. Dźwięki wydobywa się uderzając kostną pałeczką w końcowych częściach instrumentu. Barwa dźwięku jest jasna, choć stosunkowo do rozmiarów instrumentu głęboka, przypominająca żabi rechot[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]