Tango nuevo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tango nuevo – termin ma dwa znaczenia: (1) forma muzyki tanga argentyńskiego łączacego elementy jazzu i muzyki poważnej, którego jednym z najwybitniejszych przedstawicieli jest Astor Piazzolla; (2) styl tańca tanga argentyńskiego, nazywany też czasem neotango, improwizowany, w którym prowadzenie partnerki jest dynamiczne i zmienia się pomiędzy bliskim i otwartym trzymaniem.

Tango nuevo jako styl tańca powstało pod koniec lat osiemdziesiątych w Buenos Aires. Jego twórcami byli dwaj tancerze - Fabian Salas i Gustavo Naveira. Opracowali oni sposób uczenia tanga i wprowadzili do niego wiele nowych elementów, przywracając jednocześnie improwizacyjny charakter tego tańca. Dało to początek nowej fali tancerzy, którzy eksperymentowali z tangiem coraz bardziej je rozwijając. Wielu z nich rozwinęło własny, niepowtarzalny styl jak Pablo Veron, Norberto "El Pulpo" Esbrez - zwany "Ośmiornicą" ze względu na charakterystyczny sposób tańczenia z "przeplataniem" nóg, "Chicho" Frúmboli, Pablo Villaraza, Dana Frigoli, Pablo Inza, i Eugenia Parilla.

Wraz z rozwojem nowych form tańca zaczęła rozwijać się nowoczesna muzyka. Stare tanga remiksowano lub komponowano całkiem nowe utwory, często mieszając elementy tanga, muzyki house, jazzu, a nawet hip hopu. Tak powstał nurt muzyczny nazywany electrotango (lub electro tango). Znany muzyk Carlos Libedinsky mówił o potrzebie nowej muzyki w ten sposób: "Było coś, co wydawało mi się dziwne. Wielu eksperymentowało z nowymi formami tańca, ale muzyka do której tańczyli nie wydawała się z tymi próbami harmonizować. Ja także czułem w milongach bogactwo żywej energii, ale jednocześnie cała grana tam muzyka została stworzona przez ludzi od dawna nie żyjących. Ważny kawałek tradycji wydawał się pozostawać jakby opuszczony."[1]. Najbardziej znani twórcy nurtu electrotango to: Gotan Project, Bajofondo Tango Club, Electroqtango, Otros Aires, Carlos Libedinsky. Tango nuevo może być tańczone zarówno do tradycyjnych tang, muzyki Astora Piazzolli, electrotango, a także współczesnej muzyki nie będącej tangiem.


Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]